Hoe Start Je Een Food Truck Business? Ongefilterde Ondernemersverhalen Over Startups, Crisissen En Doorbraken

Hallo, mijn naam is Wilson Porhejewski, medeoprichter van Davai Dumplings en geluisterd naar Ben's Mentors. Voor we beginnen, welkom. En dankjewel om week na week naar deze show te luisteren en te kijken. Dat betekent de wereld voor ons en het is ongelooflijk wat we al met Ben's Mentors hebben kunnen doen. Maar vooral, het voelt alsof we dan nog maar aan het starten zijn. We gaan nog zoveel waarde voor jou creëren en het zou jammer zijn als je daar iets van mist. Dus volg Ben's Mentors op dit platform en klik op het belletje om een melding te krijgen bij elke nieuwe aflevering. En als je geniet van deze gesprekken, zou het me een enorm plezier doen als je ook een rating kan geven. Dit vraagt maar tien seconden en helpt ons samen groeien naar nog betere content en nog meer topgasten.

Dankjewel en geniet van het gesprek. Dag Ruslan. Mijn naam Ben. Mijn naam. Ik heb het geluk gehad van uw heerlijke dumplings op WorkSmarter te kunnen eten. En daarmee dat ik heel graag een keer met één van de mensen achter Davai wil praten. Oh shit, wacht even. Ja, dat is extra. Kabelje werken zo, ja.

Extra flikering. Vertel eens, wat is Davai? Davai is een atelier dat vooral dumplings maakt, maar gefocust op goed, plat, duidelijk eten. Want het is ontstaan omdat als we keken naar de markt, vonden we plat, duidelijk eten ofwel saai ofwel disastrous. Allee, twintig ingrediënten voor nepvlees, dertig ingrediënten voor nepkip. Vanaf op burgers die te duur, te droog, te kut waren en we vonden plantaardigs wel meer, oké, het is een hype, we moeten een plantaardig product hebben op de markt, want dat willen consumenten nu, dan werkelijk de boodschap achter plantaardig en dat is focus op planten. Dus wij hebben dumplings beginnen maken, vol met groenten, omdat we dachten we willen echt een product hebben, dagelijk echt gefocust op die groenten, maar niet in een groenteburger, niet in een groentesalade. Die te droog is, maar echt zo funky, sexy smaken.

En dan hebben wij dumplings ontwikkeld, zoals de Korean BBQ, Japanese Tadayaki, Mexican Chili of nu voor het Lebanese Tatar, die minstens zeven procent groente hebben, maar wel echt smaakmomentjes zijn. Ja, en is het concept daarvan volledig vegan? Volledig vegan. Ja, dat is ook weer met de trend mee dat mensen er meer aan aan het denken zijn aan hoe dat ze eten. Het was meer omdat we genoeg vlees hebben, we hebben genoeg veggie en ik ben zelf flexitarisch, ik eet nog vlees, ik eet nog... ...kaas etendat, ik probeer goed te eten, maar heb mij ook vandaag het preparé van de chef zien eten, dus dat is ook bad, maar ik probeer wel meestal goed vlees of veggieproducten te eten, maar het is plantaardig omdat we gewoon merkten van er is gewoon weinig sexy dat wordt gedaan in plantaardig. Goeie gerechten of goeie etendat, er is altijd een idee bij dat dat met kaas, met kip, met vlees, en ik ken een barbecue, dat heeft iets, maar als je tegen iemand zegt van ik ga groenten roosteren, dat heeft niet echt veel. Allee, of, snap je mij?

We wilden eerst tonen van we willen echt die streetfood brengen, met plant-based, en tonen dat dat ook wel echt volledig vegan kan. Omdat als jij dan niet volledig vegan doet, maar voor het veggie, dan heb je toch al gewoon gezien dat vegan ook wel echt sexy kan zijn. Ja, het is daar. Dat is mijn idee voor dat, maar dat neemt het licht weg niet goed. Ik vind het heel tof dat er zo'n nieuwe concepten ontstaan binnen restaurants en ook daarbuiten die zo die jonge boldness hebben en die proberen anders te doen dan dat het traditioneel altijd al is geweest. Dus ik ben heel benieuwd naar hoe dat is gestart. Neem eens terug mee naar het begin van jouw ondernemersverhaal. Mijn meester en ik zaten in Nortenvelde en we hadden een lezing van Gentepreneur.

We waren toen 19 jaar, denk ik, en die waren bezig met, wat is dit voor een ondernemerschap? Dat is inderdaad leuk, dat is leuk. Je hebt nu niet veel verplichtingen. Je hebt nog geen vrouw, je hebt nog geen lening. Het is nu het moment om iets te doen. En we dachten, ja, fuck it. Maar de meeste mensen waren tech. Of de meeste mensen waren, allee, zo.

In België heb ik het gevoel heel hard in de laatste jaren. We hebben heel hard gefocust op universitair diploma's. Het moet gaan om marketing, het moet gaan om sales, het moet gaan om outsourcing, het moet gaan om dit en dat. En dan een stack of zo'n product maken, alleen maken dat door iemand anders wordt gemaakt, maar jij pakt gewoon de credits en de fame. Dat is iets heel typisch. En we hadden zoiets van, dat is fucking whack. Laten we iets doen waarbij wij echt werkelijk het product moeten maken. En wat beter dan koken.

Want dan maakt het echt, dan zie je ook mensen genieten. Dan als iemand feedback heeft, dan kun je gewoon meteen het aanpassen. Dus we zijn begonnen met dumplings. Waarom dumplings? Omdat ik kom uit Wit-Rusland en wij hebben daar traditioneel eten. Dat is de pelmeni. Dat is onze Wit-Russe dumpling. Dat was mijn favoriete eten ever.

En ik dacht, ja, laten we dat gewoon maken. Want dat is hier niet in de markt. En je kunt hier zoveel mee doen. Zoals ik zei, eerst bij mij bij de keukentafel hebben we zo'n 500 dumplings gemaakt. Vrienden, familie, padloesjes die dat wilden kopen. 500 tot 5.000, 5.000 tot 10.000. Allee, ik schip een paar jaar. Nu zitten we aan 30.000 dumplings per dag op Gelukkig Zedagen.

Ik heb de installaties hier ook allemaal gezien. Het is echt al een grote fabriek geworden. Atelier. Atelier, ja. Ik vind het heel tof om te zien. Maar laten we nog eens teruggaan naar die beginjaren. Jullie zaten dan aan de keukentafel. Alles te maken met de hand.

Beschrijf eens die situatie. Hoe werkte dat juist? Hoe ging je dat dan even verkopen? En hoe ging je de dumplings maken? Hoe is dat gestart? Dat was echt gewoon one-night-day. We dachten, waarom niet? We hebben echt gewoon bloemen gekocht.

We hebben alle ingrediënten gekocht om wat dumplings te maken. De eerste wij zelfs nog met vlees. Want we dachten gewoon, we willen gewoon een keer dumplings maken. En dan was er echt niet veel nadenking. Want ik merk dat ook heel veel mensen verspillen reeeet veel energie. En businessplans en financials en marketing. Allee, maak gewoon je shit. En in het begin was dat ook bij ons.

We wisten van, we kunnen nog niet goed. We weten nog niet wat te doen. We zijn gewoon beginnen dumplings maken. Zonder naam, zonder brand, zonder... Gewoon, fuck it. Laten we gewoon een keer in de keuken kruipen. En mensen laten proeven. Ah, is het niet lekker genoeg?

Hoe laten we dat toevoegen? Goh, te veel zout. Laten we dat aanpassen. En dat was echt gewoon aan de keukentafel. Maken, maken, maken. Totdat er zoiets bleef plakken. En totdat genoeg mensen zeiden van, goh ja, het begint op iets te trekken. En dan dachten we van, oké.

Sjoel. Nu gaan we verkopen aan onze vrienden en familie. En ja, dat was zo'n keer zo'n 100 euro, 200 euro. Dat is wel kleine events, hier en daar. 500 euro, 1000 euro. En dan vooruit hadden we, onze eerste echte klant was One. Dat is een verpakkingsvrije winkel in Gent. Die nog steeds klant is van ons.

Fucking nice gastu. Allee, fucking nice vrouw. En dan... One runde, paar mensen kocht uit. En we hadden dan onze eerste grote klant, Keur Catering. Die nog steeds... Allee, bestelt bij ons en nu onze mentor is. En die zeiden van, ah ja, superlecht product.

We gaan een paar honderd bestellen. Honderd werd duizend. En opeens, twee maanden later zei ze, ah ja, we gaan het introduceren op Filmfest Gent. Kan je er twintigduizend maken? Allee, het was iets belachelijks. En we was van, aha, aha. Maar zo, dan rekenen we dat uit. Het is van, fuck, dat is twaalf dagen keuken.

Allee, zo echt gewoon... En dat betekent echt gewoon opstaan aan een keukentafel, dimfries maken. In diepvries steken. We hadden dan ook zo bij Mabeltag Oma een grote koeldiepvries gezet. Allee, zo een bak. En dan moesten we dus bij Mabeltag dimfries maken. In de avond die transporteren naar Oma om ze daar te droppen. Terug te gaan de volgende dag dimfries maken.

Terug naar die koeldiepvries. En dat de hele tijd. Wat echt insane was. Maar dat was wel zo'n stap die ons forceerde om, oké, hoe moeten we groter beginnen denken? Hoe moeten we efficiënter beginnen denken? En je kent van, oké, goeie factuur. Kunnen we iets kopen dat ons de snelheid gaat verbeteren? En dat was wel zo'n kantelpunt dat ons heeft gebracht naar iets hoger.

Een keer dat je zo'n grote klant of een grote order krijgt. Dan besef je toch wel dat je het niet met de hand kan blijven doen. Dat hebben we echt veel te laat beseft. Maar het ding was ook wel, hand is niet super efficiënt. Maar het ding is, we werden beter en beter. Op dat moment konden wij 5000 dimfries met de hand maken. Per dag. Dat was ook zo'n awkward middenpunt geworden van, we zijn gelijk wel goed geworden met de hand.

Maar we zitten wel nu aan een limiet. Want het ding is wel. We hebben een contract met Bioplanet. En zij kochten onze dumplings. Maar dat was allemaal handmatig. Dat was hier al. Maar dat was van voor. In het atelier.

Ja, 5k is wel nice. Maar als je in een palettenordelijk binnenkomt van 30k. Dan weet je ook van, oké. Dat is 6 dagen productie. Dat is 3 dagen vulling. Dat is in 2 dagen inpakken. Dus ja, dat is 2 weken werk. Foodbag wil ik ook bestellen.

Dat is nog een keer een week werk. Maar je bent zo net niet op het niveau waar je gelijk een machine wil kopen. Dus hij heeft wel nog een tijdje geduurd totdat we echt hebben opgescheld. Want ik denk dat dat 2 jaar heeft geduurd totdat we een machine hadden. Dus 2 jaar gewoon handmatig dumplings te maken. We hebben uiteindelijk een half miljoen dumplings met de hand gemaakt. Wauw. Dat zit er wel echt in.

Maar ja, er was een keer een school hier gekomen om wat dumplings te maken. Allee, voor de kinders. En ik pak die vast en dat is gewoon zo motoriek. Kinders doen zo. Flop. Flop. Flop. En dat was van wow.

Sick. Ja. En deden jullie dat dan nog met 2? Of wanneer is er een team bijgekomen? 2 vaste deden we heel lang. Maar we hadden wel altijd jobcentrum. Allee, ik begin met een nee. Ik kan je vertellen, vanaf dat we hier zaten hadden we al onze vrienden uitgenodigd van

kom, we hebben hulp nodig en alleen zijn we alleen. We hebben heel snel eigenlijk al onze vrienden, let's work in Davai. En zo is het eigenlijk gegroeid naar die vrienden kennen dan die vrienden. En dan hebben we zo een studentengroep ontwikkeld die niet meer verbonden was met ons. Allee, of niet, direct alleen. En dan wordt Janneke, was al 5 jaar geleden begonnen als jobcentrum bij ons en nu werkt hij bij ons vast. Labine was 2 jaar geleden begonnen als jobcentrum bij ons en nu werkt hij vast.

Dus dat is wel eens wat orgaans gegroeid. We wisten ook van, de mensen die we bij ons in het team willen, allee we hebben een paar keer die fout gemaakt. Altijd als ik een vacature poste of zo een join our team of dit en dat of Davai is goed bezig op LinkedIn, dan krijgen we altijd aanvraag van mensen die wel zo wat office girlies zijn of office boys. En dan krijg je wel iets mis mee. Maar ik merkte wel altijd zo'n romantisatie van de sector.

Oh, dat lijkt me zo leuk om op een festival te staan. Oh, dat lijkt me zo leuk om in de keuken te werken soms. En het is zo, I don't know, maar dat voelde heel denigrerend van mij om dat te horen. Alsof dat zo iets cute, leuk, fijn is. Een hobby. Ja, en zo. En dan ga ik terug naar mijn echte marketingwerk. En het is zo, fuck off.

Allee, je Canva post is minder belangrijk dan een dumpling. Ken het? Maar het was heel vaak omgekeerd. En dan merk ik wel heel snel van oké, de mensen die hier werken vast, wil ik wel mensen hebben die horeca, foodtruck, ketraining, werkervaring hebben. Want je moet dat wel echt kunnen om in deze sector te werken. Ja, het is hard werken, lange dagen. Gewoon complexe shift.

Ja, ik snap, je moet, die festivals, dat is niet gewoon een festival, dat is mega hard werken, lange uren, enorm goed tegen druk kunnen. Mhm. En hoe dat ik dat nu zie, met dat jullie groot, ik ga het al wel zeggen, groot zijn geworden en nog aan het groeien zijn, dat is soms meerdere events per weekend, per week, dat is, je moet wel tegen een stootje kunnen. Mhm. Ja, lijkt me nu ook, we hebben Paradise.

En tijdens Paradise hebben we nog een trowelketraining, B2B event en nog twee andere events. Ja. Je moet, allee, je moet niet alleen tegen een stootje kunnen, je moet je hoofd kunnen beoen. En ook vooral, ik had het ook gemerkt, voor het eerst. Ik had het ook gemerkt voor het, toen Pegreto was begonnen. Allee, want eerste jaar, ze hadden eerst bij ons in de foodtruck geholpen. Ja.

En dan hebben ze hun eigen foodtruck gestart. Eerste zomer, tweede zomer, dat is fucking fun. Dat is nieuw, dat is fun. Allee, dat is wijs, wow, we staan op Paradise, we staan op dit festival, we staan op dat festival. Nu is het onze derde, vierde foodtruckzomer. Pak het vierde, allee, de eerste was zo'n kleine, maar zo, echt dat we in de zomer op het festival staan.

Paradise, ik heb het gezien, allee, ik vind het nice. Ken je het? Portland heb ik gezien, Paris heb ik gezien, Pukkelpop heb ik gezien. En dat blijft wel leuk, maar het wordt mega, mega werk. Soms ga je in het begin en zo, oh my god, we kunnen naar een festival en we kunnen feesten en we maken geld, wow. Allee, dat is zo leuk, maar nu zeg je zo, oké, dit is werk. Allee, ken je het?

Zo voordat alles goed loopt, als je nog wat tijd overgaat, kun je gaan feesten. Maar ik merk ook al bij mezelf, zo'n work hard, play hard mentaliteit is zo bullshit. Allee, zo van, het is echt gewoon work hard, rest hard. En als je play hard, rest hard. Maar work hard, play hard is gewoon burn out hard. Ik weet ook bij mij, ik heb één avond vrij op Paradise en dan zo heb ik nog een halve dag dat ik gewoon zo ga rondlopen. We moeten wel vriend zijn.

Maar mijn eerste, ja, Paradise zie ik echt zo wee, allee, ken je het? Zo feesten en werken, maar dat is voor niemand goed. Dus je moet wel echt gewoon accepteren, dit is werk, ken je het? Mensen komen naar jou, ze willen eten. Ze willen snel eten, goed eten, consistent eten, met een glimlach eten. Je kunt dat niet doen als je bekaterd bent. Allee, je kunt dat misschien doen als je nog 25 bent, maar fuck dat. Zoals dan.

Dat was misschien nog een beetje die jong en die jonge naïviteit die je in het begin had, dat ik ook las in de voorbereiding. Maar op welke manier heeft die jonge naïviteit je geholpen bij de start? Door die jonge naïviteit denk je niet te veel na en ga je gewoon. En dan heb je het al gelijk dat ik zei toen we begonnen zijn met de dumplings, we hadden geen logo, we hadden geen naam, we zijn gewoon begonnen. Die jonge naïviteit zorgt ervoor dat we mee het beestje van, oh ik wil op Paradise staan, laten we dat boeken.

Laten we ervoor zorgen dat we daar staan. En dan staat je daar en moet je het fixen. Maar als je zegt, je moest niet jong en naïef zijn, je moest meer schrik hebben en dit en dat, dan zeg je misschien, goh, maar zijn we klaar voor Paradise? Gaat dat wel gaan? Gaat dat wel kunnen? We zijn niet goed voorbereid. Dan ben je aan het denken om alles perfect te laten runnen, gelijk nu ook.

We moeten echt niet dingen perfect laten runnen. We moeten gewoon ervoor zorgen dat ze 80% kloppen, en die laatste 20% gaan we toch nog niet weten. Maar we moeten gewoon de mensen en de systemen hebben om die problemen op te vangen. Maar bij die jonge naïviteit heb je gewoon de chance, je bent nog jong, je hebt dom en heel veel energie. Als iets fout gaat, kun je het gewoon snel oplossen. Ik heb je al aan het werk gezien op Work Smarter,

en daar heb ik gezien hoe je dat verkoopt en onderneemt. Dat is echt cool om dat in iemand te zien. Maar vanwaar is dat ding gekomen, die drang om te ondernemen? Ik vond... Goh, drang om te ondernemen, vanwaar is dat gekomen? Ik wil zeggen van mijn ouders, omdat mijn ouders zijn immigranten. En die hebben gewoon altijd hun eigen plan moeten trekken. Die hebben gewoon heel hard geleefd.

Tussen de lijns kleuren, maar net niet te veel, maar ook al genoeg. Je moet voor je eigen opkomen, en je moet je eigen weg carven. En ook, ik vind mensen kakken op België, dat dat een kutland is om te ondernemen. Ik vind het juist van niet. Het is nice in de zin van... Veel mensen kleuren binnen de lijntjes. En veel mensen willen gewoon een stabiele job.

Of veel mensen zijn... Hoe moet ik zeggen? Als je hier bewijst dat je iets deftig levert, en als je iets goed doet, en dat je een waarde kunt brengen aan iemand of iets, dan gaan mensen dat zien, en dan gaan ze dat ook... Allee, willen samenwerken met je. Oké, we hebben wat meer regels, we hebben wat meer admin, maar als je hier buiten springt, en je kunt...

If you can get shit done, dan gaan mensen heel open staan daarvoor. Snap je? Het is juist een nice land om te ondernemen, omdat er niet veel... Allee, we hebben wel veel ondernemende mensen, maar snap je, we zijn niet een super ondernemend volk. Dus als je ondernemend bent, is het juist goed, want de anderen gaan je vinden.

Of ze gaan kennen van jou, van... Oh, oké, nice, cool. Ik kan je helpen. Of je kunt mij helpen. Of dit, of dat. Oeh, stevig. Love that. Dus ik denk, combinatie van mijn ouders die mij hebben geleerd van... Doe gewoon een ding.

Allee, doe het goed, maar doe je ding. Plus dat ik merkte van... Ah, ik kan mijn ding werkelijk doen en het wordt geapprecieerd. Ja. Ja, dat. Je hebt ook international business management gestudeerd. Hoe oud ben je nu? 27.

27. Dus nog steeds jonge ondernemer. Je hebt international business management gestudeerd. Heeft dat je geholpen in je ondernemerspad? Dat heeft mij geholpen in de zin dat... Shout-out naar Artevelde in de eerste zin van heel goeie leerkrachten, heel goeie vibe. Maar IBM was een heel... Dat maakt je echt klaar om een manager te zijn.

Soms leerde je echt zo management, maar wat ik vond was... Het was een heel... Het was een praktische richting op de schoolbanken, maar niet per se praktisch qua ervaring. Je krijgt wel wat vrijheid en je krijgt een brede waaier. Maar ik leerde vooral daar welk type manager ik niet wou zijn. Allee, van... Again, in Artevelde heeft dat gedaan en de leerkrachten bedoelden het echt goed. En I love Artevelde echt met heel mijn hart.

Het heeft mij echt heel veel vrijheid gegeven. Want zij waren ook heel open op het idee dat ik centraal ondernemer zou zijn. Terwijl bij sommige plekken kan dat wat moeilijker zijn. En zij waren echt van top, geweldig, doe maar. En ik kreeg uitstel voor taken. Allee, kind, het was echt zo heel ondersteunend. Maar ik merkte wel in mijn lessen heel vaak... We hadden het dan over mensen.

En mensen was een asset. En oké, dat is wel zo. Maar er werd heel hard gepraat. Niet over mensen als mensen, maar mensen als een nummer, als een nut, als een taak, als een deur. Er werd gepraat over systemen, als voor efficiëntie. Maar niet voor een doel. Zonder dat je van HR bent om ervoor te zorgen dat iedereen beter performt. Maar niet per se om een beter leven te leiden.

En ik werd heel veel... Want ik merk dat mijn ouders zijn filosofie. Want ja, ex-Sovjetland. Ex-communisme. Ex-samenhorigheid. Ex-de val van de Sovjet-Unie. Overleefd te hebben en te leren van... We gotta work together or we literally die.

Dan leer je wel echt samenwerken met mensen. In die culturen merkte ik veel meer dat mensen samenwerkten voor de mens. En voor een doel van we willen leven. Want het leven was slecht. En er was weinig. En je wilt juist naar een punt gaan waar je gewoon stabiel kunt zijn. In België hebben we stabiliteit. We hebben geld. We hebben een dak. We hebben onderwijs.

Het gaat hier over efficiëntie en verbetering. Dat zijn twee volledig andere culturen. En dat was voor bij Intellectual Business Management heel duidelijk. We hebben het hier over shareholder value maximisation. We hebben het hier over how to use people as an asset. We hebben het hier over de efficiëntie in incoterms. Ken je van optimizing? Bij het andere was het surviving.

Maar ik merkte wel... Ik miste die kant in de business wereld wel wat. Je hebt het ook nu gemerkt hier in Davai. Het is hier heel likes, nice vibes. We kennen elkaar als mensen. Er gebeurt iets. We helpen elkaar. Ik miste dat wel een beetje in de richting dat ik leerde. Dus dat was ook voor mij ergens wel een motivatie om mijn eigen ding te doen.

Om te tonen van... Ik kan mijn eigen ding starten op andere regels. Omdat we hier weten. Ja, op je eigen manier. Ja, ik ben meer gemenselijk. Veel meer gemenselijk. Ja, dat merk ik ook wel. Ik heb hier nu met jullie meegegeten deze middag. En die vibe zit er echt wel in.

En dat heb je dan minder bij de gestructureerde bedrijven. Waar iedereen zijn taak gewoon doet. Ja, en dat is ook nodig. We hebben die bedrijven nodig. Want sommige sectoren moeten gestructureerd zijn. En je moet dit en dat. Maar hier mag het wel lossen. Nog iets dat waarschijnlijk een belangrijk moment was.

In de beginfase van de business. De beginfase van Davai is de eerste foodtruck. Ja. Vertel eens het verhaal van hoe dat de eerste foodtruck in het spel is gekomen. De foodtruck was eerst gewoon een marketingactivatie. Want we lagen in Colgate, OK en Bioplanet. En in veel gastronomische catering. Dus we dachten van OK, we hebben een manier nodig om dat product mee naar buiten te krijgen.

En we dachten aan de foodtruck als een efficiënte manier om marketing te doen. Efficiënt als in, wij vonden het leuk om op events te staan. Dus dat kwam natuurlijk voor ons. Efficiënt als in, het is marketing die geld oplevert. Want mensen kopen je product. En efficiënt als in, we zouden zien hoe mensen het product eten. Wat ze goed vinden, wat ze niet goed vinden. Wat we kunnen verbeteren.

Welke combos werken. En dat we ook nog kunnen promoten. Van, ah, werkt lekker. Je kunt het ook vinden in de Colgate of in de OK. Dus zo was dat eigenlijk ontstaan. Maar we merkten ook wel heel snel van, damn, dit is fucking fun. Want oké, we waren hier vooral dumplings aan het maken. Pellets aan het maken.

Packaging. Dit en dat. Zo'n shit. Dat was nice voor Colgate. Maar ik merkte ook wel van, dat gaf niet echt vreugde. Je maakt een pallet. 50, 100.000 dumplings geschipt naar Colgate. En dan wacht je op je volgende bestelling.

Allee, je doet wel marketing of je doet tasting. Maar je hebt zo weinig voeling. En dat is wel nice om je product te hebben in de winkel. Allee, echt, again. Het klinkt alsof dat zo, wow, fuck dat. Het is heel nice. Maar het is ook wel een kick, merk ik, bij mij. Die één keer gebeurt.

Soms heb je een lichttuig in de winkel. Wow, ongelooflijk trots. Crazy. We did it. Van immigrantenzoon naar de Colgate. Allee, vroeger stal ik snoep in de Colgate. Nu ligt mijn product hier. Fucking fun.

Ja. Maar... Ik moet toch iets teruggeven. Ja. Sowieso niet. Fuck dat. Maar dan komt het punt van, ja. Onderhouden.

Marketingactivaties. Marges omhoog. Maar, allee. Het is heel commodification van food. En ik merkte ook wel dat ik dat niet kon. En ik merkte ook wel dat ik daar niet achter stond. Van, we hebben Hans dit ding gemaakt om gelijk zo beter eten op tafel te kunnen zetten. En geen dus naar Colgate of dadada.

Iedereen doet zijn ding. De wereld van food is vrij hard. Maar ik merkte gewoon, hoe ik goed eten op tafel wou zetten, paste niet in de retail. Dit is een atelier nog steeds. Het is geen ultra-efficiënte operatie hier. Voor in de retail echt succes te maken, zeker bij een Colgate, laagste prijzen. Uw marge is niet hoog. Dat is gewoon, allee.

Wat het is. Geen dus naar hun. Het is gewoon wat het is. Het moet efficiënt zijn. Je moet nadenken over nummersgemanstheid. Je moet denken over betere sourcing. Wij wilden vooral denken over goede ingrediënten. Of we zorgen dat de werksregeling goed zit.

We betalen onze centen goed. We zouden heel veel dingen moeten veranderen om Colgate te laten werken. Terwijl, we merkten dat die foodtruck en die events en die caterings vlot vanzelf liep. We brachten geld binnen. Ons cent vonden nice. Wij vonden nice. Het gaf ons creativiteit. Maar al die creativiteit.

Die creativiteit zat al een klem. Die konden we niet doorvoeren naar daar. Want je zit met lead times. Je zit met zes maanden. Je zit met contracten. Je zit met dit en dat. We wilden snel gaan. En dat ging gewoon niet met onze business in retail.

Dus die foodtruck is begonnen eigenlijk gewoon als marketingactivatie. Maar die is nu gewoon onze core business geworden. Toch. Ik ging net nog vragen van, waar komt jullie omzet vooral vandaan? Omzet is één ding, maar de marge. Allebei van daar. Allebei van? Allebei van foodtruck en catering.

Ah toch. En foodtruck, jullie hebben er nu één, maar ik zeg al een tweede. We hebben nu, maar we gebruiken per week drie foodtrucks. Allee twee jaar drie foodtrucks. Op het eind van het feest gaan we nog een container hebben. Maar voor volgend jaar gaan we kijken van, oké, willen we een derde? Willen we een vierde? Hoe willen we hem ook?

Willen we een ander model? We merken ook wel nu, we hebben die foodtruck, maar we gaan ons ook vooral focussen op die caterings nu. En dat is zonder foodtruck, dat kan gewoon on location. Maar ja, dat is, omdat dit een core business is, in een jaar zou ik zeggen, is het echt core business. We hebben zo'n harde switch moeten maken, dat we weten van, oké, dit werkt en voor deze zomer hebben we onze shit.

Volgende zomer gaan we wel kijken om dingen te veranderen. Ja. Dus meer foodtrucks of andere foodtrucks, zo'n ding. En zo'n restaurant of zo met dumplings, dat is sowieso iets waar je ook al aan hebt gedacht, hé? Hoe zit dat? Dat zit. Maar ik kan er nog niet veel over zeggen.

Allee, het is, we zijn nu bezig met een project voor september, september, oktober. Het staat nog niet concreet, maar ja, als dat komt, dan ga je het wel zien. Ja. Maar ik ga meer praten over, allee, ik kan ook, toen we de business hebben veranderd naar die foodtruck, en dat was toch logisch van, oké, foodtruck is gewoon een restaurant op wielen. Gaan we ook een restaurant in Steen bouwen? En het antwoord is ja.

En dan veel mensen zeggen van, ah ja, gelijk Pureto. And I love that, and I love Pureto. Maar het ding is, we zijn echt al twee andere bedrijven, in de zin van, ik heb geen ambitie om een keten te runnen. Dat merk ik ook. En ik Pureto, denk, ambitie is waarschijnlijk 10, 20 winkels in hand, allee, winkels, restaurants, in Hans Vlaanderen. Ik wil er één of twee.

Maar ik noem ze dan ook kathedralen. Gelijk, in Terlint hebben we een kathedraal. We hebben een kathedraal. We hebben een kathedraal. We hebben een kathedraal. We gaan een kathedraal bouwen. Waarom? Dat moet echt een plek zijn met power.

Allee, in de zin van Pureto is gemaakt voor efficiëntie. Kent, je kioskje. Het heeft een snelle service. Het heeft een gebouw dat een goeie zetplaats met efficiëntie is. Je bentosaal. Dat is denk ik echt wel veya elektrisch. het is op een goede locatie waar het passage is, dat is nice, je gaat een snelle hap eten,

je krijgt probleem, klak, binnen vijf minuten heb je je job, mea goe. Top. En je menu is bepaald, dit en dat, het is echt build on efficiency, ken je het? Hoe ik de Davai plek zie is echt wel beetje meer hal 16, beetje meer vooruit, beetje meer wolf, dat moet een plek zijn waar je gaat daar naartoe en dat is ontdekken, dat is vibes, je kunt daar je date houden, je kunt daar... Ervaring. Ja, echt een ervaring, maar meega ervaring rond het food, want dan merk ik nu, food is zo'n fucking commodity geworden en ik snap het, want economie en efficiëntie en japa japa, maar food is leven, we hebben het letterlijk nodig om te leven en wat je in je steekt is zo belangrijk. Allee, oké, zegt de man die... Allee, daar net kaasstreng in heeft gegeten,

maar fuck dat. Dat weten ze niet, hè. Dat weten ze niet, de runners dat niet, maar... Ehm, maar... Maar nee, het is wel echt belangrijk wat je in je steekt en ik wil in ons kathedraal wel echt dat centraal maken. Het moet betaalbaar kunnen zijn, maar het moet ook goed kunnen zijn. Allee, het moet gewoon echt een plek zijn waar je naartoe gaat en je weet dat je echt een goeie job bent, dat je een nice vibe bent, het past, je kunt er een uur of twee of drie spenderen, dat. Dat zou het moeten zijn, want ik denk dat we die plek een beetje aan het verliezen zijn. Je lijkt, bruine cafés of zo, ken je zo echt? Massedonten van een

maatschappij zijn plaats aan het maken voor... Efficiëntie, fast casuals, bububububu. Maar het ding is, als alles een fast casual is... Allee ja, waar ga ik mijn date houden? Waar ga ik iemand naartoe nemen? Waar ga ik twee, drie uur praten met mijn vriend die terugkomt uit Australië? Waar ga ik naartoe om nieuwe ingrediënten te ontdekken? Waar ga ik naartoe waar de barman mijn naam kent? Allee, ken je zo? Die plekken zijn we... Ik wil zeggen, mega mee aan het verliezen, in de zin van, we hebben onze kleine koffiehuisjes, we hebben onze kleine dit en dat. Dat zijn heel niche plekjes, maar echt massedonten van de maatschappij, waar iedereen van die

gemeente, van die dit en dat, naartoe kan gaan. It's losing space. En dat is, zeg eens, wat ik Davai's in de toekomst zie. Want dan kunnen we ook dit atelier koppelen daaraan. Dat het niet ergens wordt gemaakt in een fabriek of zo, maar dat je echt gewoon ziet, ah, hier worden alle producten gemaakt die met de foodtruck meegaan, maar ook hier worden geserveerd of worden geleverd naar Foodbag. Echt een kathedraal van eten. Ja. Dat is wel de visie. Mooi, om eten weer iets moois en een ervaring te maken. En dat vind ik ook heel interessant

aan jouw keynote op WorkSmarter, waar veel volk naar is komen kijken. Dat was cool om te zien. Kan je nog eens uitleggen, in het kort, hoe jij eten ziet als activiteit en die verschillende stappen daarvan? Hoe belangrijk dat dat is? Ja, inderdaad. Ik had een keynote even over eten, maar als in de handeling, niet het product. Want we praten veel over dieet en proteïne en bla bla. Maar dat heeft allemaal geen nut als je niet kunt eten. We gaan er allemaal vanuit dat we kunnen eten, maar dat is niet waar. Eten heeft drie stappen, dat had ik ook gezegd in de keynote. Voorstap, de handeling zelf en het na. Eten is, zoals we daarnet zeiden, is heel efficiënt geworden. We kennen dat

gewoon in het algemeen in onze cultuur. Alles moet efficiënt, snel, zo betaalbaar mogelijk zodat het nat mogelijk is. We geven gelijk dingen geen tijd of ruimte om zichzelf te zijn. Zodat je een kind heeft ontwikkelen in je hoofd. Dat is heel belangrijk. Dat is heel belangrijk. Een kind heeft ontwikkeling nodig. Heeft jaren nodig. Heeft tijd nodig. Je kunt niet opeens verwachten dat je zo snel mogelijk een taal leeft. Dat is ook niet de bedoeling die je moet kunnen experimenteren. Maar eten ook. Je voorstap is je klaarmaken op je eten. Heel vaak koepen we to-go maaltijden. Of steken we snel iets in onze mond binnen. Maar onze maag is niet klaar. Dat is, again, gelijk

als in de vorige. Je bent aan het slapen. Ik sla je wakker en ik zeg, ga je nu die mail sturen naar de ene klant. Die mail gaat sukken, gaat schijfwoorden hebben, gaat gooi lopen. Zo moet je je maag en je darmen veranderen. Dat is heel belangrijk. Dat is heel belangrijk. Hoe moet je je maag en je darmen voorstellen op het moment dat je een to-go maaltijd pakt? Heeft je maag en je darmen geen tijd om te beseffen wat we gaan eten? Je stikt in je mond. Je kouwt dan naar beneden. Dan valt koolhydraten, suikers, vetten, proteïne, allemaal daar. En opeens moet je maag en je darmen, eh, what the fuck, what the fuck, ah shit, we gaan daar. Maar je maag en je darmen hebben ook zoiets van, shit, we blijven

in beweging. En opeens gaan we naar Excel en dit en dat. Ik krijg niet genoeg tijd en ruimte om dat te verteren. Fuck it. We doen dat gewoon door. En dat gaat gewoon naar je darmen en dat wordt gewoon, dat wordt gewoon poep. Allee, letterlijk. Kent, ga het gewoon naar je C, want je lichaam heeft zoiets van, I don't have enough time to process this. En we zijn bezig met andere dingen. En daar gaan je proteïnen, nutriënten en dit en dat. Uw voorstap is belangrijk. Neem tijd. Zorg ervoor dat je lichaam tijd heeft om zich klaar te maken voor het eten. Het beste advies daarbij is kook. Maar oké, als je geen tijd hebt om te koken, wees in een ruimte waar iemand kookt. Je partner

of iemand anders, want dan is je lichamelijk onbewust aan het voorbereiden. Of neem gewoon twee, drie minuten om te kijken naar je eten. Of op een bordje te scheppen. Of wat zout je te voegen. Kent, zo win een paar seconden, win een paar minuten voordat je naar binnen gaat. Elke seconde, minuut. Als je vijf seconden hebt tussen we gaan eten en we eten, is dat eigenlijk al nice. Dan het eten zelf. Eet wat trager. Drink water ervoor. Kent, zo maak gewoon je lichaam wakker. Denk echt gewoon na, zoals ik net zei, als je wakker wordt. Wilt je rustig wakker worden? Wilt je eens naar de wc? Wilt je het inderdaad, kent, identiek met je lichaam? Je moet zich klaarmaken.

En dan het belangrijkste is de naastap. Want wat doen we? We eten en we gaan meteen weer werken. En ik heb dat ook nu gezien. Wij doen elke middag een wandeling naar ons eten. Elke middag. Waarom? Je hebt net gegeten, je hebt net gejapt. Moest je dan weer beginnen werken? Kent, je bent niet klaar om te werken. Je bent nog zwaar in je... Ja, je hebt net gezeten, je stopt acht stappen en je zit weg. Who gives a fuck? Je bent nog niet klaar. Wandelen zorgt voor dat je lichaam tijd heeft om te verteren. Dat je brein eigenlijk niet bezig is met dingen. Dat gewoon nog een beetje inkomt. Dat gewoon... En ook wandelen is zo goed voor je brein, zo goed voor het werken, zo goed voor je darmen.

Move. En dat allemaal gaat ervoor zorgen dat je veel minder nutriënten opneemt, dat je eten veel beter verteert, minder maagklachten, dat je minder moe eet. Want dat onderschatten we ook. Als we meer nutriënten halen uit het eten dat we eten, dan moeten we minder eten eten. Dus dan hebben we die vier uurtjes niet nodig. Dan hebben we niet late night snacks nodig. Want je hebt nutriënten opgenomen uit je middag en je avondeten. Het bespaart je tijd, het bespaart je geld, het maakt je gewoon een beter persoon. Dat was wat met je app. Dat vind ik interessant. Dat eten niet een aanslag is op je lichaam. Is dat instant gebeurd, maar dat je daar je tijd voor neemt en daar

een betere relatie mee krijgt. Maar ja, dat is gewoon omdat we linken efficiëntie aan tijd. En dus het minder investeren van tijd in iets. Maar efficiëntie heeft ook wel echt te maken met het genoeg tijd investeren in iets dat je rendement uit kunt halen. Je moet niet twee uur eten, sowieso niet. Maar je moet wel genoeg tijd geven aan je lichaam en jezelf om... Dat is iets te verteren. Jullie foodtruck, dat is ook iets interessants. Ik heb ook al met de mannen van Pareto gesproken en ze zeiden daar dat zij eerst, of Gaetan toch, bij jullie een foodtruck zijn komen

werken om de stijl, de kunst te leren. Dus ik wou heel graag eens aan jou vragen, hoe start je en run je een succesvolle foodtruck? Ja, dat was ook de tip die ik had van hem. Dat is een beetje outdated nu. Allee, de man gaat wel, maar de core words ga ik veranderen. Ik had toen tegen Gaetan gezegd, er zijn drie belangrijke woorden die je moet onthouden. En dat is caras, saffe en aloe. Wat is de eerste? Caras, carapels. Ja, ik heb dat gegeven.

Waarom? Foodtrucks runnen niet op food, foodtrucks runnen op mensen. Stel je van, je kunt daar fucking bon eten, maar als die gast geen energie heeft, geen zin, niet kan lachen, niet kan praten, dadadadada. Je gaat meer fixen met iemand goed met oké eten, dan iemand slecht met goed eten. Stel je van, slecht met goed eten. Mensen zeggen, ja, maar die valt lang en duur. Ja, maar die gast was wel een vriendelijk. Ja, maar dat je anders is zo, oh, hij is wel cute en ja, die hamburger is nog nice. Snap je? Dat. En ik heb ook gezegd tegen Gaetan, bij een foodtruck, je moet echt een people's person zijn. Want je hebt de mensen, je moet elke

keer een klant opnieuw overtuigen. Je hebt het niet over één grote klant die koopt en paletten afneemt. Je hebt het over één iemand die 15 euro, 20 euro, 5 euro, 10 euro gaat uitgeven. Maal duizend. Oké, dus je moet een consistentie hebben in je mensen. En die Cara, Safa en Naloegie al was dan... Allee, want Kent, we ronden alle twee toen heel hard op Jobcenter en het is festivalsommer en mijn mantra was, keep him happy, keep him fueled, keep him energetic. Cara, voor als Kent is in een lange shift, gevoelt hij wat down, heeft geen zin, pakt u een pintje. Safa, als gerookt. Het is gewoon leuk om een Safa poos te pakken. Wij zijn blij, alleen nu doe ik dat niet meer. Outdated, again. Ik kocht gewoon Safa, ik kocht

gewoon Safa voor mijn studenten. Kent, haha, maar hij moet ergens liggen. Ik vond dat toen heel slim, nu ben ik dat zo aan het zetten tot roken. Not really fucking smart, dus dat doe ik ook niet meer. Maar toen was dat gewoon zo van, kijk, we stimuleren pauzes. Want daarmee met die Safa-regel, toen gewoon van, ben je moe? Wil je een pauze pakken? Je haalt het even niet? Pak je een pauze. Kent, even vijf minuten ademen. Get out of there. Neem tijd om te ademen. Allee, is roken ademen? I guess not. Ehm, Naloegie, ben je moe? Denk je wat ik bedoel? Ehm, omdat met die regels toont je dat je snapt dat mensen mensen zijn. Dat je soms een kutdag, kutmoment, kutuur kunt hebben. Dat je soms gewoon eruit moet. Dat

je soms wat plezier wilt hebben. Dat wij complexe beesten zijn. En als mensen voelen dat ze zich respecteerd worden, dat ze respect krijgen, dat wordt gegeven rond hen, en je zegt, jongens, ik wil dat we wat sneller werken, of jongens, het is belangrijk dat je dit zegt bij dat gerecht, of het is belangrijk dat we de, de, de, de, de. Dan gaan mensen luisteren. Snap je? Als je aankomt als baas en je zegt van, ja, we gaan een foodtruck runnen, dan ga je gaan eten. Ik wil dat dat allemaal snel gebeurt, ik wil dat dit, ik wil dat dat. Mensen, we zeggen, fuck dat man. En als je zo kent, zo ga je revolt zijn. Dus mijn allergrootste tip bij iets van hospitality, want ja, de foodsector wordt ook hospitalitysector gewoon

genoemd, is, be hospitable. En zorg ervoor dat je mensen hospitable zijn. En dat, door respect te geven aan hen, eerst, voordat ze respect geven aan jou. Zodat je elke cent die bij ons komt, voelt dat ze wel worden respecteerd. Voelt dat er wordt geluisterd naar hen. We hebben een systeem van loonsverhoging. Elke honderd uur dat je werkt, je krijgt een vijftig cent extra per uur. Om gewoon te, want we weten, als je lang werkt, word je efficiënter, maar eigenlijk als je efficiënter wordt, verdien je minder. Want ja, je kunt hetzelfde werk in vijftig minuten doen, waar je vroeger een uur over deed. Dus we willen verzoeken dat je een systeem hebt van, hé, je wordt sneller, je krijgt meer.

Amai. Voor studenten of? Voor studenten. Dat doen we al drie jaar. Dat is wel cool. Ja, maar dat is ook gewoon logisch, want anders, als je kent, je kunt iemand hebben die fucking goed is, maar ja, op het moment heb je ook beseffen van, wacht, ik doe dit werk in vijf uur. Ik doe dit in zes uur. Ik ga gewoon wat grager werken. Maar je wilt dat niet. Je wilt juist stimuleren om snel te werken. Dan zijn we allemaal sneller naar huis. Dan zijn we allemaal snel kleiner aan ons werk. Hé, je werkt sneller. Hier is extra geld. En dat zijn allemaal kleine stappen die gewoon,

je neemt die bij mensen en mensen voelen van, wauw, daar word ik echt werkelijk geluisterd naar mij inspecteerd. Ik ga ook hetgene wat wij serveren en verkopen respecteren en goed doen. Het is een logical balance. Dus hoe start je een foodtruck of hoe start je iets in hospitality? Zorg ervoor dat je mensenkennis hebt. Zorg ervoor dat je toont eerst, want veel mensen denken van, oh, die moeten mij maar respecteren. Nee, fuck dat. Jij moet altijd eerst tonen. Ik respecteer jullie. Jullie komen werken voor mij. What an honor that you are here. Dat jij je tijd geeft aan mij in ruil voor, I don't fucking know, 14,4 euro per uur. Ken, het is ook maar 14,4 euro per

uur. Heerlijk. Ik ga je goed behandelen en ik ga ervoor zorgen dat jij hier graag je werk doet. Want het is in mijn voordeel. Dus dat is mijn beste tip. Gewoon zorgen voor dat. En dat moet niet kadersaf naar leren. Dat is watergefruit. En het klinkt minder sexy dan kadersaf naar doen. En natuurwijntjes naar de shift. Ken het? Maar we hebben ook die dingen moeten herdenken. Maar again, alles steunt wel op de core filosofie van, we zorgen ervoor dat de mensen die werken met ons zich goed voelen, zich respecteerd voelen. En dan bouwen we aan onze business. Ja. Jullie starten daarmee en zij uiten dat dan ook naar de mensen in de rij toe.

Maar ja, tuurlijk. En natuurlijk, het kan drugstijl zijn. En ook, nu zijn ze ook zo hyped. Oh, veel hebben we verkocht. Veel hebben we verkocht. Elk kind zegt, ze geven erom. Ze vinden dat nice. Oh, hebben ze gebied. Hebben we ons vorig jaar gedubbeld. Je weet van, yes, nice. Ik wil dat dit lukt, want dit is een nice werkplek om te zijn. Gekeerd dat gewoon. En ja, als het een goed evenement was, houden we fucking op café. Houden we dit inderdaad. Elk kind zegt, er is gewoon een logische menselijke reward system op werk. En dat is wat we hebben meegepakt. Dus die mensen waarmee jullie werken, die bedienen de mensen met een smile en laten ze goed voelen

als ze daar zijn. Maar je moet ook die mensen, de klanten, nog daar krijgen. En een manier waarop jullie dat doen, is sociale media. Ik heb ook al veel genoten van de video's dat ik heb zien passeren en de content. Wat is de strategie daarachter bij Davai, achter de social media? Dat is echt elke keer anders. Ik denk, nu hebben we meer en meer... Eigenlijk, vorig jaar zijn we afgestapt van het woord van dumplings, want we merkten, de Belgen kent dat niet. En we hadden toen al onze menu's bites genoemd, of dumpling bites. Maar nu zijn we eigenlijk weer teruggeswitcht naar dumplings.

Maar we wisten nog steeds wel, we hebben dit probleem. Mensen snappen het woord dumpling niet. Maar we merkten ook al over de jaren, oké, we zijn wel grappig, mensen vinden ons content wel lachen, zeker als we er wel comedy in steken, fast-paced. We hebben ook Lamine, die een fucking goeie editor is. Ik heb ook vroeger nog YouTube-video's gemaakt, en ik merk gewoon aan Lamine van, jij bent onze missing piece. Want kent, I love making videos, maar het is wel echt heel veel werk, heel veel tijd, en ik heb andere shit te doen. Jammer genoeg. We hebben iemand nodig die verstaat dat content, en moet daar werk in steken. Kent, we posten

een video van 45 minuten. 40 seconden, dat duurt drie uur shooten, twee uur editen, drie uur editen. Allee, kent, dat is... Je moet dat wereldgelijk... Food en je mensen behandelen met respect. Je moet elke mop heranalyseren. Je moet echt denken van, is dat wel grappig, hit dat wel. Moeten we dat niet sneller, is dat niet te lang? Ik denk, dat is onze strategie bij content, net zoals bij Food en bij mensen, wij overdenken heel veel. We proberen dingen natuurlijk te laten lijken die eigenlijk heel veel denkwerk hebben gehad. Snap je? Again, die kerelstof van Alou, dat is overnaderend.

Dat heeft een filosofie, dat heeft een reden, dat heeft grenzen, dat heeft dit en dat. Maar dat klinkt heel tralali, tralala. Snap je? Die video is ook, dat is grappig, dat is mopjes, dat is dumplings. Ik ben niet Gilles van Pureto. Maar dat is zoeken naar, oké, welke gaan we daarbij pakken? Misschien moeten we zijn lach een beetje leider maken. Want, alé, kent, dat is heel veel overdenken. En bij ons Food ook. Van, oké, hoe willen we dat gerecht doen? Hoe willen we dat? Hoeveel dumplings? Welke type teriyaki zou je zouden hebben? Je overdenkt heel hard. En ja, dat is onze contentstrategie is. Dus, dan die human charm. We weten dat we een bepaalde comedy hebben, dus we weten van,

we moeten gewoon die comedy erin steken. Maar ook die je m'en fout. Again, overdenken, maar wel tonen van menselijkheid. En dat dat een vrij moeilijke balans is, want ik merk bij heel veel mensen, en ik heb dat ook vroeger gehad, heel wat perfectheid te hoek komen. Maar perfectie is eigenlijk gewoon, hoe moet ik het zeggen, bij Pureto is dat ook, hè. Pureto is een heel, je weet als Gilles op de camera gaat staan, je weet, dit is Gilles van Pureto, en vandaag staan we op dit festival, daar is zijn kop er in het midden, daar is kleur, daar is die bepaalde subtitles. Het zit in perfectie en herkenbaarheid. Het zit in perfectie en zo die stijl. En dat merken we nu ook, we willen vooral gewoon perfect

zijn in onze eigen stijl. We willen niet perfecte shots, perfecte editing. We willen, dat voor mensen als shit, dat vaar je met young, fun, funky, beetje lijntjes lopen soms. Dan weten we ook van, we willen echt heel goed zijn in deze elementen. En we gaan daar op focussen. Gaan we de beste shots ter wereld hebben? Nee man, who gives a fuck. Daar gaat het echt niet om. Perfect uzelf zijn als brand. Ja, en ook beseffen dat dat evolueert. Perfect of I nu, is iets anders dan perfect of I twee jaar geleden. Nu zijn we een ander bedrijf, dus we moeten ook onze content anders kijken.

We moeten ook anders kijken naar Karel Safanalu, outdated. Onze gerechten moeten ook anders. Allee, het is wel echt een continuous stream of improvement, en hek evaluatie van, past dit nog bij wie we zijn? En het handige daaraan is, voed je ook zomaar eens voor twee, drie maanden, van gewoon zo. Klak. Dus je kunt wel zeggen, oké, voor deze voed je ook zo, maar ik wil deze stijl, deze type video's, deze type content, deze gerechten, deze stijl. Allee, je kent van, je kunt echt een moment pakken van, dit zijn wij voor deze periode, want dit past bij wie wij nu zijn. Want daarom moet je her-evalueren van, oké, zijn we dit nog steeds? Is de wereld

veranderd? Zijn wij veranderd? Hebben we andere mensen? Duh, duh, duh, duh, duh. Zo dan. Een bericht van je host. Als founder of CEO ben je het gezicht van je onderneming. En een van je taken is om je bedrijf en je missie in de kijker te zetten. En als je vandaag nog niks doet met social content, dan mis je zoveel. Want om het vertrouwen van je doelgroep te winnen, moet je ze op regelmatige basis bereiken en moeten zij weten wat jij voor hen kan doen. Maar ik weet dat dat tijd kost. En dat dat niet je core business is. En daarom doen wij exact dat voor ondernemers. Wij helpen jou aan een founder brand, dat je zaak, omzet en impact doet groeien op een leuke manier en zonder al het werk. Elke dag opnieuw zie ik de resultaten die onze content voor ondernemers creëren. Meer info in de show notes.

Naarmate dat je aan het groeien waart. Hm. Allee. Maar jij bedoel ik, jullie, Davai. Ja, ja. Zijn jullie ook partnerships aangegaan? En eentje waar ik specifiek naar benieuwd ben, is jullie partnership, of ik weet niet hoe dat eruitziet, met Terbeke. Hoe is dat tot stand gekomen en hoe ziet dat eruit? Dat was drie jaar geleden. We merken dat we retail klanten wilden halen. En we hadden echt wel een partij bij ons

die iets meer verstond van food dan nu. Dan wij. Want we hebben al een leuk atelier en een leuke vibe. Maar ja, fucking retailmars en dit en dat. We did no shit. En ik was ook gewoon zo bij. Ik merkte van, ik kan wel veel leren alleen, maar je moet echt het wiel niet heruitvinden. En Terbeke heeft niet het wiel heruitgevonden, maar die hebben 3000 wielen die gewoon perfect runnen. Allee, stel je van, dat is een masse dond. Die hebben kom je aan kaas. We vergeten dat gelijk, maar als jij een merkelijk diept, om die consistentie over Hans Europa te halen, met hun volumes, met hun prijssetting. Boy, dat is magie. Stel je van, dat is kras. Dat is crazy. We hadden ook een nieuwe CEO, Piet Sanders. En die had een klik met Rusland. Die had een klik met plan-based eten. Die was een gast met zowel poeg. En die was zo van, ja, kom, we gaan zo. En hij hield van Rusland. En ik zo van, davai, davai.

Ik was van, oké, match made in heaven. Dus we was van, oké, dat is echt een nice collab. Wij zijn nog jong, maar we zijn wel, ik ken het, nieuw kids on the block, een beetje anders. En jullie zijn een gevestigde waarde. En jullie zoeken naar zo'n beetje meer vernieuwing, maar wel vernieuwing die je wel kunt gieten. En dat was een goeie partnership. Maar we maakten ook wel naar een moment van, toen wij het door hadden, die foodtruck is niet meer een marketingactivatie, maar is een core business. Hadden we ook wel door van, wij hebben Hans deze samenwerking aangegaan om retail groot te maken. Maar nu gaan we weg van retail. Of gaan we dit niet meer onze core business maken. Dus dan hebben we ook gewoon gekeken van, oké, is dan eigenlijk Davai en Ter Beke business-wise done? Snap je? Want, allee, zij zijn geen foodtruckbedrijf. Zij kunnen, zij hebben niet 2000 wielen uitgevoerd. We staan voor op hun, op foodtruck. Maar wij merken wel dat dit product, dit team, deze vibe, niet een retail product is. Dus we hebben gekeken naar, allee, nu werken we business-wise niet meer samen. Komen we overeen, goeie gasten, bla bla. Maar we hebben wel gewoon gekeken naar, oké, onze wegen gaan scheiden, want it just doesn't fit anymore.

Maar die periode heeft me wel veel geleerd. Was nice. Maar was, allee, hoe moet ik zeggen, je moet ook wel op het punt kunnen toegeven van, ja, this doesn't click anymore. Wat oké is. En I gotta say, in het begin was het van, what the fuck? Hè, hoezo? Maar ik besef nu ook meer en meer dat tijd voorbij gaat. Ja, het is als een business. Ken het? Voor hen ook. Zij kunnen niet de kostbare tijd van de CEO en de business-units en dit en dat steken in een fucking foodtruck. Allee, ik ken het zo. Of in een foodtruckbedrijf of in een cateringbedrijf. Zij moeten focussen op, komen we elkaar zelfs in Polen krijgen? In dit en dat. In fabriekoopstaften. In mergers en acquisitions. Dus voor mij was het van, oh no. Steden gaat weg. Of, allee, dit is een big move. For damn, it's another Tuesday. En ik ken het zo. Ja, tuurlijk. Dat is een volledig ander type bedrijf, hè. Dus, die samenwerking is er niet meer. Band is oké. En ja, ze komen nog steeds af naar de foodtruck om dubbel iets te choppen. Ja, voilà. I guess it's fine. Dat leert u dan ook wel om vast te houden en uw sterktes, hè. Ja, allee, maar dit was allemaal heel simpel gezegd.

Ik wou eens zeggen van, allee, het is een complex verhaal en dit en dat. Maar, allee, al bij al. Dat heeft mij ook wel echt geleerd en duidelijk dat je zegt, hou vast aan uw sterktes en al uw sterktes veranderen. Wees ook niet bang om keuzes te maken van verandering. Allee, you have to. Ken het? Anders wordt het een soep. En dat had ik ook al door na een tijdje. Wat die mensen van retail, wat die mensen van dit, wat die... Wat was dat vaai? Ken het? Dat vaai was foodtrucks, maar ook retail, maar ook dit, maar ook dat. We wouden gelijk alles doen omdat we gewoon bang waren om knopen door te hakken. En als je bang bent om knopen door te hakken, dan gaat iemand wel die knopen doorhakken voor jou. En dan ga jij helemaal moeten fucking dealen met de shit.

Dus hak knopen door, anders wordt het echt gewoon doorgehakt voor jou. Ja, dat is wel echt belangrijk. En dat doet mij ook denken aan startende ondernemers en mezelf ook in het begin. Dat je zoveel verschillende dingen gaat doen na een tijd om geld te verdienen en om iedereen gelukkig te houden. Maar dan ben je zelf zo dun aan het spreiden dat je geen ding meer hebt. Geen zaak waarvoor je bekend staat. Je hebt geen specialiteit, dus je kunt niks echt heel goed. Ik denk dat dat wel iets is wat ik en veel starters ook moeten horen. Maar als wij die perfect zijn in onszelf, maar ook neem je tijd om dat te vinden en ook accepteer dat, again, elk jaar gaat het anders zijn. Volgend jaar gaat dat vaai een ander bedrijf zijn dan dit jaar. Sowieso, logisch.

Allee, je evalueert sowieso. Ja, je evalueert. En dat moet. En dat is oké. En dat is nice. Maar voor startende ondernemers, het probleem is, je hebt nog niet die ervaring, je bent nog bang, je gaat er gewoon door moeten gaan. Iedereen heeft zo'n moment gehad van niet durven knopen door de hakken. Iedereen heeft zo'n moment gehad van niet durven beslissingen te nemen. En ik ga nog sowieso die momenten hebben. En iedereen, en dit en dat. It's fine, it's part of the job. You can't win them all, you can't have them all. Maar ook, you can't lose them all. Je moet tien beslissingen nemen om dan vier te hebben die eigenlijk werken.

Dat is oké. Ik denk dat er zes niet werken. Op welke kant de focus is op degenen die niet werken of wel werken? Ik heb het gevoel dat je, ik merk zo'n heel nuchtere, rationele kijk op het ondernemerschap en het leven. Dus dat doet mij ook wel denken dat je al redelijk wat tegenslagen hebt moeten overwinnen, zowel in business als daarbuiten misschien. Ik ben nu vooral benieuwd naar die in de business kant dan. Dus, kun je een of een paar tegenslagen aanhalen in je ondernemerschap? Ja. En hoe dat je daar dan mee bent omgegaan?

Ja, wacht, dit jaar eigenlijk nog. De transitie van Davai Retail naar Food... Allee, naar Meerkietering Foodshark Atelier en van Davai met Ter Beke naar Davai van Ter Beke is allemaal eigenlijk gebeurd. En nog een paar andere grote changes zijn allemaal gebeurd rond de periode oktober, februari. En zo, je kent het niet tegelijk, maar echt, dat was de periode. En in dat moment hebben we ons team herstructureerd, ons business herstructureerd. Het ding is, dan ben je gelijk constant dat spel aan het spelen van... Je trekt aan een touw, maar door aan dat te trekken gebeurt er daar iets, maar dan moet je daar... Allee, je hebt twee armen, maar je moet achter je vasthouden.

En dan moet je zo heel slim omgaan met... Oké, ik moet dat nu, maar als ik dat doe, dan gaat dat anders. En wat je dan gewoon merkt, is... Te veel. En ik weet nog, in die periode, ik wist van, dit wordt hel. En ik was sowieso al mentaal... Ik had een foodtruckzomer dat ik meegemaakt heb. Ik was twee mensen aan het bijpakken in ons bedrijf.

Twee mensen gingen weg. We hadden een nieuwe investeringsronde. Allee, ik was heel veel bezig. Ik was totaal niet mentaal daar. Allee, van in perfect state ofzo. En ik wist van, en het wordt enkel enger. Snap je, net een kleine storm overleeft en er komt nog twee gigantische stormen op je af. Wat ik dan gewoon had gemerkt, is... Ik ben dan teruggegaan naar...

Hoe ging ik eigenlijk vroeger om me tegenslagen? Want het ding is... In de periode van Ter Beke, toen dat was getekend... We hadden collega's, we hadden ons eerst foodtrucks... Alles ging goed, money in the bank... Allee, zo... You're living in this beautiful roze wolk... Na allemaal jaren van kind bootstrap ondernemen...

En ik had dan ook echt gewoon een periode van... Ik wil mijn jeugd hervinden. Ik had zoveel jaar gegeven aan ondernemerschap... Werken, feestjes skippen, dit en dat... Kind lange nachten... En toen opeens hadden we geld, hadden we stabiliteit, hadden we dit en dat... Ik ben echt gewoon... Beginnen uitgaan, drugs doen, feesten...

Allee, gewoon... Mijn leven was zoals die work hard, play hard. En ik dacht van fuck it, iedereen work hard, play hard, I guess... Ik hoor nu in die club. Ehm... Maar dat maakte mij mentaal super koud. Dat merkte ik. En zeker toen die tegenslagen kwamen...

Wist ik ook van gelijk zo mijn... Manier om te ontspannen is uitgaan, drugs doen, viben... Ontsnappen eigenlijk. Ontsnappen, 100% ontsnappen. Ehm... Dus ik moest op zoek naar een nieuwe manier. En dan kijk je gewoon terug naar... Voor al die periode, voor ondernemen, voor dit en dat...

Bij mij was dat Citadelpark. Ehm... Ik heb daar gans mijn jeugd dichtbij gewoond. Ik heb daar zeer veel gespeeld als kind. En ik heb eigenlijk... Tussen... December en maart... Was ik bijna...

Dagelijks, minstens twee, drie per week... Allee... Keek gewoon in de ochtend en in de avond in Citadelpark. Gewoon... Calmtik. Wat twee, drie spots waar ik wist van dit is mijn spot in de ochtend. Niemand komt hier. Dit is mijn spot in de avond.

Niemand komt hier. En gewoon een half uur gewoon... Oftewel muziek luisteren, oftewel op mezelf zijn. Nadenken, uitademen. Maar gewoon zo weten van... Dit is een moment... In de storm. Waar ik niet in de storm zit.

Ik moet zo meteen op kantoor. Ik moet zo meteen dit en dat doen. Ik moet... Maar dit moment... Kan niemand mij storen. En ook al is dat vijf minuten. Ook al is dat tien minuten. Ook al is dat twintig.

Je vindt een moment dat niet een ontsnapping is. Je vindt een moment dat... Rust, zacht, kalmte is. Zonder mensen. Zonder prikkels. Zonder mails. Zonder brug. Zonder uitgang.

Zonder... Twintig man rond je. Pure stilte. Pure kalmte. En natuur. En... Dat heeft mij echt erdoor getrokken. Want je hebt die mental clarity nodig.

Je hebt die... Herbronning nodig. En die had ik eigenlijk altijd. En opeens was ik van... Het leven is wild. Dopamine uitgaand. Dadadada. En dat is fun.

En dat is nice nog steeds. Maar... Als dat je manier van ontsnappen en ontspannen wordt... Je bent absoluut gekookt. En... Ik denk dat dat het beste tip is. Die ik kan geven aan iedereen. Vind momenten van stilte.

Ik denk ook die... Peace and quiet eigenlijk. Wat is de rationalisatie? En ook mijn kijk op eten nu. Neem je tijd in dit en dat. Komt ook door te merken. Die periode van tijd nemen en kalmte nemen. Geeft zoveel vruchten afworpen.

Het klinkt bij mij gewoon te goed. Alles wat je moet doen is gewoon zitten in stilte. Met je gedachten. Maar we don't like that. Heel moeilijk. Ja. Dat is fucking moeilijk. Allee.

Dat is waarom we uitgaan. Waarom we reizen. Waarom we projecten starten. Waarom we... Allemaal dom zijn. Dat is heel moeilijk. Ja. Dat is fucking moeilijk.

Allee. Dat is waarom we uitgaan. Waarom we reizen. Waarom we projecten starten. Waarom we allemaal domme shit doen. Om juist niet alleen te zijn met onze gedachten. En ik wist ook van mezelf. Ik wou dat ook niet.

Maar ik wist ook op het moment van dit is het enige wat ik niet doe. En dit is het enige wat ik nu moet doen. En ja. Dat je dat... Plan een moment in met jezelf. Niet met je lief. Niet met je vrienden. Niet uitgaan.

Niet café. Liefst natuur. Liefst alleen. Liefst geen muziek. Nee. Reddit, distractions... Schrijf niets. Lees niets.

Allee, be present in the moment. De meest generikheuse tip, en ik denk dat iedereen die dit snapt, snack dit. En iedereen die dit nog niet snapt, onderschat de impact hiervan... Maar ik kijk wel zoiets van als iedereen dat zegt. Gotta be true, I guess. En ik heb ook wel zelf aangevoeld van ja, it is really true. En dat was die tip van uh, alleen zijn met jezelf? 100%.

Want eh ik zei het dat was echt een mentaal uitputten voor half you. mentaal uitputtende, persoonlijk uitputtende, en ik was echt ik zag echt gewoon, ik wist op dat moment niet of de vijand nog ging bestaan, ik wist op dat moment nog niet, ik wist gewoon niet waar iets naartoe ging, snap je?

Je zit echt in de storm van, je weet niet waar het nodig is, je weet niet op wie je kunt vertrouwen je weet niet waar je naartoe gaat, je weet niet of het gaat werken, je weet niet of je cash gaat hebben je moet alles tegelijk fixen, en dat ik ook al gemerkt, elke minuut had ik zogezegd nodig dus pak momenten om te

rusten. Vooruit een verhaal dat ik hierbij kan geven, niet van mij, maar hij heeft me ook wel bewezen van, ja, dit is mijn kleine fucking Dublin business, en hij kent if it goes bankrupt het is niet dat de wereld eindigt ofzo, ken het? Maar vooruit Kennedy, waar is het

President Kennedy, in de tijden van de Cuban Missile Crisis, het moment dat we het dichtst stonden wereldwijd met nucleaire oorlog wat hij dan vooral deed was zwemmen, wandelen schrijven, rusten slapen, maar kent, hij zei de persoon, die waarschijnlijk op dat moment

de allerbelangrijkste persoon op de wereld is, hij heeft hier podcasts over en verhalen zoek gewoon op, als je mee over wilt weten maar hetgeen waar hij vooral zijn tijd in stak was mental clarity want in de uur dat hij moest performen moest hij performen, maar alles daarbuiten, peace, quiet

zwemmen, kent, er kan een kernbom binnen twee dagen dropt op je, en man ga twee uur zwemmen, hij zou kunnen zeggen van, what the fuck, you're playing with the lives of millions of people, nee, nee, nee niet te zwemmen is playing with the lives of millions of people, want als je dan zit in die zaal en je bent hierbij, en je zegt iets

voort, je doet iets voort je belt iemand voort, je hebt een foto te doen then you're cooked bij dat zwemmen is het juist and tank and process and laten gaan, dus ja, beste tip if that fucker did it in de waarschijnlijk meest belangrijke moment van de

mensheid, then you gotta do it too ja, en niet alleen voor jezelf als persoon, maar ook om ideeën te laten ontstaan en daar ruimte voor te maken is echt belangrijk om een keer met niks bezig te zijn homsens

je zei daar net in het begin van het gesprek ook dat je een mentor hebt gehad of dat je daar veel aan hebt gehad, ik zou daar heel graag meer over horen, wat heeft dat voor je betekend? Ik heb een paar mentors gehad, voor mij was dat vooral omdat ik iemand assertief en vrij overtuigd van mijn mening

ben, of zo van, allee, ik kan gewoon zo, ja fuck it ik ga dat wel doen, dadadada, had ik een mentor nodig die mij op mijn plaats kon zetten, of kan, zo die ik respecteerde, die echt gewoon kon zeggen, nah man, you fucking dumb, voor mij de grootste mentor, nog steeds, was Tom van Damme

ja, kende u waarschijnlijk wat doet hij? Die was ex hoofd coaching ondernemers allicent ondernemers bij UGent ik vergeet hoe kent hij dit en dat, die wordt de grootvader of vader van uw ondernemerschap

in Gent genoemd, ja echt iedereen zet ondernemers, allee, van de generatie pakt tot 2024 elke Gentse jong ondernemer kent hij denk ik, of die hebben wel een verhaal van hem, ik denk dat ik er wel een gezicht op kan plakken, ja, oké, ja, die

guy was ook mijn mentor, omdat ik weet nog zo mijn eerste afspraken met hem, was ook zo we gaan dat doen en dat doen, en die guy keek gewoon door al mijn bullshit, en ik kende en ik kon me zeggen, nee, dat is, hij ook gewoon rechtuit niet, want, ik denk niet dat dat, nee, maar zo dit is dom, en ik kende, en toen, bied viltjes, bewees

doe twee, drie wiskunde hoefnijden en het toont gewoon van, hij weet echt niet waarvoor hij praat en ik denk, daar heb ik het nodig, want dat is efficiënt snel en goed, allee, zo als ik ik heb soms niet nodig dat iemand twintig minuten met mij praat om gewoon te zeggen, want ik zou dat niet doen, ik zeg dan, sorry als ik het zeg

maar, allee, zo, nee, gewoon haast waarom zou je dat doen, zeg mij nu meteen waarom je dat gaat doen je krijgt tien seconden, en als je niet kunt uitleggen get the fuck out, dan zet je je in een spot van, Kent, you gotta know your shit eh, in een moment dus voor mij is wel echt iemand die gewoon door het bos

bomen niet meer zien, die je even kan terugbrengen dat en, ik denk dat veel mensen eigenlijk ook zo denken, van de mentor moet je eigenlijk at ease zitten maar at ease in de zin van eh, Kent, je moet er veilig bij voelen, ik voel me veilig bij Tom omdat ik weet dat hij niet gaat bullshitten

maar ik weet dat hij mij wel gaat afklaken maar dat is juist veilig voor mij, snap je, want dan weet ik tenminste, deze man heeft het goed voor me mee, want hij gaat mij juist dingen af of aan en hij gaat niet rond de pot ja, dat heb jij nodig als ondernemer, omdat dat meer bij u past bij mij 100%

ik denk dat dat dan ook wel belangrijk is voor startende ondernemers maar ook gewoon mensen in het algemeen die een mentor willen, dat ze een mentor vinden, die bij hun past, want sommige mensen hebben meer dat gevoelsmatige nodig en niet gewoon rechtdoor ik denk dat je alle twee een beetje nodig hebt

je hebt wel iemand in je leven nodig die je wel even kan kutten en kan zeggen, want sorry maar, nee als je dat niet hebt, vrees ik gewoon dat je iets yes men gaat hebben ik ken het natuurlijk, je moet niet allemaal maar je hebt wel een type Tom nodig je hebt ook de caring kant nodig

dan voor het macho van het verneug is het meer dat type of hoe ik het herinner, misschien is het ook even weet maar hoe ik het herinner als zend-ondernemer, was het meer dat je hebt allebei nodig maar vindt u een Tom als je geen hebt en ook, best advies is ja, once the pupil is ready, the mentor will appear

en mensen denken van magisch, dat is een stukje geluid, als ik luid ben voor geluid je hebt mijn lief al komen, niet per se maar als je merkt dat iemand leek wel echt te passen bij je vraag het, doe het, steek er moeite in kens, maar niet van, oh, zij gaat mij wel contacteren, ik zou je niet helpen, nee, nee, zeg

ik heb hulp nodig en denk dat jij mij gaat kunnen helpen maar waarschijnlijk ga je wel mensen hebben in je omgeving die daarbij kunnen helpen ja, jij kunt nu ook een beetje fungeren als mentor naar andere jonge ondernemers wat zijn

tips dat je in het algemeen zou geven over starten met nemen, of dingen dat ze moeten vermijden of dingen dat ze juist wel zouden moeten doen één, dat rust en stilte zeker als je jong bent, want je hebt dat minste door, zeg maar, ik weet

dat uit mezelf, als iemand nu luistert in de leeftijd 16 tot 23 en hij denkt, maar nee, ik heb zoveel energie, dit en dat, dat ga denk gewoon na wat hij zou kunnen doen met energie als je rust en stilte pakt want nu kun je veel, en hij moet

die rust en stilte niet pakken, want you got so much unlimited energy want je bent gewoon fucking jong, zo jaloers maar stel je nu gewoon voor allez, hij zegt 27, maar whatever maar stel je nu gewoon voor, als je echt investeert in je rust en stilte en brain en kalmte

hij gaat je energie kunnen dubbelen, broer allez, gewoon van, fucking ja, doe dat dat is één twee, ik denk fuck de mentaliteit allez, als je een hemdjes, laat hem, boytjes go be a hemdjes, laat hem, boytje

maar waarschijnlijk lust je ook niet tot zover ofzo, allez, maar gewoon ik heb dat vrij hard gemaakt, ik zat lang in een milieu waar ik eigenlijk niet hoorde in ondernemerschap en dat was wel echt het milieu van ik heb zo big money, allez, waar is de fast cars, de de de, allez

hustle ondernemers en fucka en we gaan money maken en showen enzo, ja en ik merkte gewoon van er zat altijd iets mis, maar misschien moet ik hier nog in komen, maar het ding is als je een jaar voelt of twee of drie van I don't know, en

met deze mensen zou ik niet een pint willen pakken get the fuck out want het ding is, als je ergens zei ga je dat worden, of ga je met die mensen overeen komen get out verspeel je tijd niet, verspeel je energie niet verspeel zeker niet je connecties je kunt netwerk vrienden zijn

je kunt collega's zijn, sure, je kunt elke professionele band, hou het daarbij kennis, want het is oké om niet met iedereen vriend te zijn, het is oké om niet te horen ergens, het is oké om gewoon op een second name base te zijn met sommige mensen, fine meer moet dat ook gewoon echt niet zijn

maar vind wel je mensen, en double down op dat, en daarbij horend, ik hoop gewoon ook echt dat ik kan zeggen tegen mensen, op dit moment in de maatschappij, in de wereld, in de geschiedenis hebben we veel meer mensen nodig die een maatschappelijke impact gaan hebben

die de wereld gaan helpen en niet per se geld gaan maken, allez hij mocht geld maken, maar we hebben genoeg geld in de wereld en de meeste van ons gaan niet echt iets te kort komen in ons leven maar er zijn heel veel mensen

we leven in de tijden van ongezien geld maar ook ongezien een burn-out we leven in de tijden van ongezien dikke villas, maar kakproducten in de supermarkt kennelijk van, we leven echt in parallellen we hebben zoveel maar toch zo weinig

wees iemand die even dat zo weinig oplost die meer teruggeeft dan dat ze nemen heel veel business gaan jullie leren om winst te maximaliseren ik denk echt dat het tijd is om echt, ik ben er heel religieus van overtuigd te stoppen met winst te maximaliseren

absoluut te stoppen we moeten impact maximaliseren we moeten connectie maximaliseren we moeten ervoor zorgen dat de mensen die met ons werken rond ons werken, voor ons werken hun leven goed is niet per se hun paycheck, hun paycheck gotta be good maar niemand

gaat boeien dat ze 4k netto hebben als ze hun werk haten of als ze burn-out hebben 2k netto 2,5k netto en graag komen uit werk, ik heb het ook gemerkt hier mensen komen hier graag, is iedereen hier dik betaald? absoluut fucking niet ik hoop ooit van wel, maar

wij prioriseren ook wel 8 andere dingen hier je verstand geeft van, onze rente zijn duur wij hebben dure machines, wij steken veel in onze mensen we hebben een goed verloningssysteem voor studenten maar dat zorgt er wel voor dat we niet opeens gaan winst maximaliseren studenten zou je ook kunnen werken voor 12,2 onze dure studenten hebben 15% van hun werk we hebben 15,5 per uur

kan het? maar dat zorgt ervoor dat ik minder geld in mijn zak heb maar ik ben oké met dat en dat is iets wat we echt nu nodig hebben denk ik vind manieren dat je meer kunt teruggeven als jij niet nodig hebt want we hebben het echt gewoon nodig het is niet een kumbaya, het is niet een socialisme, het is niet een pvda bullshit

het is echt gewoon een we zitten in tijden van burn-out, we zitten in tijden van depressie we zitten in tijden van it's not going good kan het? sta aan de goede kant van maatschappelijke verandering maar die kant heeft geen winstmaximalisatie die heeft maatschappelijke maximalisatie die heeft maximalisatie van work-life balance

van eerlijk verlonen, van dit en dat je loon gaat wat lager zijn maar je gaat wel veel beter kunnen slapen s'nachts ja, dat is één parameter die loon ja op die loon en de prestatie wordt zoveel gefocust het is zo'n juist parameters zoveel andere dingen

ik zei het je, muziekans mijn leven 2,5 keer netto, 2 keer netto verdienen maar iedereen rond mij is gelukkig en ik kan op vakantie en dit en dat fine bro, fine again, speaking van de dag dat het echt heavy was ik had cash op de bank, ik had dit en dat, money was good was I happy? niet per se en dan komt er nog 2, 3 miljoen bij

it's not gonna change ik denk dat dat voor veel mensen wel belangrijk is om dat geld dan te hebben dat ze beseffen dat het niet alles is en dat is de matter bij je moet een keer in abundance leven je moet een keer hebben geproefd van de verboden vruchten om dan te beseffen van

damn nee, dat is het niet neem het gewoon aan als je daar moet komen, kom daar en als je merkt van damn, dit is het niet ga weg iedereen is jong, iedereen is dom ook al zijn er 40, 50, je maakt fouten

als je ergens bent waar je niet moet zijn, ga weg als je voelt dat dit hem niet is, ga weg en maximale impact zorg dat je buren hebben gegeten zorg dat je vrienden gelukkig zijn zorg dat je vrouw, man, whatever blijf mijn leven we hebben dat veel meer nodig dan ooit

ik vind het grappig dat je zegt zorg dat je buren hebben gegeten want dat is ook iets wat je daar net op de wandeling nog zei we moeten onze buren nog dumplings gaan brengen ik vind dat zoiets mooi dat je echt meer doet dan gewoon dumplings verkopen en geld verdienen dat maakt het ook leuker

we hebben het nodig en ik kan dat echt heel hard meenoemen van mijn ouders van tijden van echt armoede wij kennen dat hier niet, of veel van ons kennen dat niet dan leer je echt het één brood, maar dat brood deel je niet meer dat is wat boeit maar hier hebben wij fucking

kasten vol eten en we durven niet dat eten weg te geven uit de zorg dat we opeens minder gaan hebben maar dat creëert gewoon de maatschappij die we nu hebben gated community is dit inderdaad wantrouwen dat is nu allemaal te politiek misschien, maar gewoon van

geef meer dan je hebt en je gaat echt terug krijgen ik geef mijn jobcentrum ook een goed loon omdat ik ook gewoon weet daar heb ik een team op te vertrouwen ik kan dit inderdaad ik moet niet bij elk event zijn ik weet dat ik mensen heb die de lach gaan opzetten

zonder dat ik daar ben all it took was gewoon hun behandelen als mens wauw, what a trade-off ik kon meer netto verdienen maar als ik wel stress over fuck, wals dat event niet goed is of wals dat niet runnen of je zo eindt op een event en je ziet studenten

niet echt een vak geven erom who cares why would you do that mooie boodschap wel nu, Ruslan drukke zomer staat op u en uw team te wachten waar kijk je het meest naar uit

deze zomer post Pukkelpop ik denk vorig jaar was Pukkelpop al echt een highlight dat was het laatste grote festival van de zomer voor ons als we dat tot een goed einde kunnen brengen dan is het iets van

we hebben echt een paar dingen gepland voor Pukkelpop ik zou kunnen terugkijken en denken van poef niemand is burned out, we did it goed eten, allee oef nu weet ik van, nu is het gewoon time to perform

en dan terugkijken van oké, nice met het team ik kan het zo een keer op café gaan, een keer gaan eten een keer in de blaagmeester zitten en gewoon zo oh my god, weet je nog dat moment op hun feest of what the fuck, die kut klant

nu is het gewoon werken, werken, werken, werken en dat is fine, en dan gewoon oh my god we did that, we did that en dat heb ik ook wel echt geleerd don't celebrate too early celebrate the finish line net when you crossed it

Remco stapt ook niet van zijn fucking fiets man crosted en dan ging hij zijn pose doen, dan naar dat moment kijk je uit en daarvoor is het gewoon zweten hard gaan doen oké, zweten ga je zeker doen deze zomer fucking dynamische ik wens u en uw team heel veel succes

en vooral veel plezier en ook wat rust tussendoor en veel karas, sigaretten en laluw minder karas dan van laluw maar inderdaad goeie natuurweentjes, goeie water en goeie fruit ik kom op de eerste feesten sowieso dumplings eten, ik nodig iedereen uit om

mee te komen eten en ik wil u heel graag bedanken voor deze leuke gesprekken dank u Ben, goeie fucking episode veel plezier, dank u bedankt