Meer Doen in Minder Tijd: Praktische Tips voor Meer Focus, Meer Resultaat en Minder Stress in Je Business

Ik ben Ruben Doge, een certified Duracell-konijn en facilitator bij Commodore en je luistert naar Ben's Mentors. Voor we beginnen, welkom. En dankjewel om week na week naar deze show te luisteren en te kijken. Dat betekent de wereld voor ons en het is ongelooflijk wat we al met Ben's Mentors hebben kunnen doen. Maar vooral, het voelt alsof we dan nog maar aan het starten zijn. We gaan nog zoveel waarde voor jou creëren en het zou jammer zijn als je daar iets van mist. Dus volg Ben's Mentors op dit platform en klik op het belletje om een melding te krijgen bij elke nieuwe aflevering. En als je geniet van deze gesprekken, zou het me een enorm plezier doen als je ook een rating kan geven. Dit vraagt maar 10 seconden en helpt ons samen groeien naar nog betere content en nog meer topgasten.

Dankjewel en geniet van het gesprek. Welkom Ruben. Merci, welkom in Gent. Welkom op het dak van het Wintercircus vooral. Ja, oezalig. Het is de eerste keer na meer dan 50 afleveringen dat we buiten een podcast gaan opnemen. Ik vind het wel spannend. Ik vind het ook spannend. Ik hoop dat de luisteraar zich overschakelt naar kijker, als het mogelijk is. Hou het veilig. Maar het is wel leuk om op de achtergrond, waar zijn die dingen daar, de Sint-Pieters kathedraal ofzo te zien. We kijken naar links, heb je het Belfort, rechts hebben we van Sint-Baafs.

Het Belfort, Sint-Baafs. En dan hebben we nog ergens anders ook een toren, maar die is even niet in beeld denk ik. Nee, het is dan nog ergens anders. Maar alles is cool, het is echt hartje Gent. Met een razzigte Gentenaar. Ik ga genieten van het accent. Ik hoop de luisteraar ook. Maar bon, laten we misschien de podcast te goeie afkijken. Waar ben je vandaag zoal mee bezig, Ruben? Goeie vraag. Vooral eigenlijk met het faciliteren van workshops voor Commodo.

Dus dat betekent dat ik eigenlijk bijna elke dag in een workshoproom zit, waarbij ik dan managementteams ga helpen om terug naar focus te geraken. Dat is een beetje wat ik het meest van al doe. En dan los daarvan, blijkbaar nu ook content creator. Maar ik vind dat zo'n heel vies woord, of een heel vieze naam. Net zoals influencer, ik geloof daar eigenlijk niet echt heel hard in. Maar de dag van vandaag heb je dat wel nodig denk ik. Het ondernemer van vandaag heeft dat wel nodig om content te maken en ook wel aanwezig te zijn.

Dus dat ook. Ja, de content creators zijn ergens de nieuwe influencers. Want iedereen die wat gezien wil worden voor zijn bedrijf, wat tegenwoordig wel nodig is, die moet content maken. En als bedrijfs-eigenaar is het belangrijk dat je daar zelf ook op te zien wordt. En van jou heb ik ook al regelmatig dingen zien passeren. Dus ik snap ergens waar je dan zegt dat dat niet zo'n leuke naam is, maar bon, gemaakt content.

Content voor je bedrijf. Je bent daar ook goed mee bezig. Met zin. Het ziet er strek en mooi uit. Dus ja, goed bezig. Doen ons best. Ik vind dat... Ik wil er eigenlijk zo stiekem wel een heel klein beetje kort mijn mening over geven.

Want ik heb zo het gevoel... Ik heb daar ooit een film van gezien over echt influencing. En dat waren gezinnen die werden in communities in Amerika gedropt. En die moesten dan zo een fake leven gaan leiden. Om op die manier meer te verkopen dan andere mensen. En dat was zo het... Influencing... Avant la lettre.

Maar dan denk ik, ja, wat levert dat op? Want eigenlijk is dat allemaal fake. Net zoals de influencers de dag van vandaag. Dat is hun enige job. Wat ik net denk, dat als je influence, als je impact op die manier wilt maken, dan is het net het coolste als dat iemand is uit je eigen community al. Pak weg. Dus vandaar het hele influencing for the sake of it.

Minder mijn ding, maar inderdaad. Content maken als bedrijfseigenaar of als manager of als iemand die gewoon met bepaalde dingen bezig is. Ik vind dat superbelangrijk als dat vanuit zo een authentieke plek komt. Als dat echt komt vanuit een plaats waarvan je voelt, oké, dit is wat ik grappig vind, wat ik nice vind, wat ik ook relevant vind voor mijn publiek. En af en toe is dat wel wat cringy, maar ik vind dat eigenlijk ook wel genieten of zo. Ja.

Het is genieten als, om dat woord weer te gebruiken, als het authentiek is. Als het dicht bij je eigen ligt. En als je zelf bent, dan blijft dat leuk. Honderd procent. Content. Content. Content createn of content creëren. Als je zo een rol moet spelen of je moet het doen en je moet iemand anders zijn dan jezelf,

je anders voordoen, dan wordt het heel zwaar. En ja, dan is het gewoon niet meer leuk lijkt me. En je voelt dat, hè? Zowel als je op beeld staat, zowel als kijker of als enjoyer van de content. Ik vind het trouwens super grappig voor de mensen die aan het kijken zijn, dat de duif die daarnet nog links daar zat, nu zo achter mij aan het lopen is. Het is wel echt van u. Dus het beweegt nog wel in beeld.

En als het niet authentiek is, dat valt instant op. Er is zo een bekende politicus die vorig jaar op beeld is gekomen en die daar ook plots zei van, nee, nee, ik ben veranderd. Als dat niet authentiek is, dan voel je dat direct. En iedereen heeft dat gemerkt als dat op beeld kwam van, dit is niet de waarheid. Dus ja, wel interessant. Dus je kunt nog zoveel mogelijk oefenen, maar... The real you is de beste versie, denk ik.

Dat komt erdoor, hè. Oké. We zitten hier dus op een terras met heel veel afleiding. Ja. En in het leven is er ook heel veel afleiding. Je hebt sociale media, om het business-related te houden, heb je heel veel zaken die als bedrijfseigenaar of gewoon als werknemer, als ondernemer, je aandacht vragen.

Maar als je het goed wilt doen in het bedrijfsleven, moet je een focus houden. Hoe helpt Commodore daarmee? Goeie vraag. Ik denk op verschillende manieren. Ik denk, het allerbelangrijkste dat wij doen, is de ruis, de uitsnijding. Is even gaan kijken naar, wat zijn we allemaal aan het doen vandaag? Waarom zijn we dat aan het doen? Wat is de echte achterliggende reden daar?

Dus wat is mijn why? Waarom dat we dit alles aan het uitsteken zijn? En wat is nu de eerst beste volgende stap om daar naartoe te geraken? Bijvoorbeeld, je kunt als organisatie aangeven, we willen dit jaar maal vijf gaan in onze omzet. Oké, waarom? Wat is de achterliggende reden? Waarom dat we dat eigenlijk willen gaan uitsteken? Is dat omdat we onze impact willen vergroten?

Is dat omdat we meer geld willen verdienen? Is dat om god weet welke reden? Dan gaan we gaan uitvlooien, wat zijn we vandaag al aan het doen om daar naartoe te geraken? Wat zijn alle nieuwe projecten die we daarvoor zouden moeten opstarten? Maar wat zijn ook alle zaken die we minder moeten doen? Dus wat we eigenlijk gaan doen, op zo'n tweedaagse is dat vaak bij ons, en een offsite noemen wij dat. We gaan echt gaan kijken, wat ligt er al? Waarom ligt dat daar?

Wat hebben we nodig om echt naar ons doel toe te geraken? En wat zijn de eerste beste acties om daar... Echt te geraken? En dus, wat is de achterliggende methodiek die daarachter zit? Je gaat eigenlijk eerst gaan kijken, wat zijn we al aan het doen? Ik noem dat framing. Dat is, wat ligt er eigenlijk al? Wat hebben we?

Dan gaan we gaan kijken, waar willen we naartoe? Maar ook met ons team, dus we gaan dat team ook gaan aligneren. We gaan niet alleen een founder, maar ook het volledige team meelaten bouwen aan. En dat is dan het IKEA-effect. Meebouwen aan iets wat zij zorgt voor moeten dragen. Want als je een kast koopt van een IKEA, en iedereen heeft sowieso wel iets van IKEA, staan thuis, dat met haken en ogen aan elkaar hangt, en toch draaien ze daar zorg voor, toch blijft dat staan.

En dat is eigenlijk omdat je daar bloed, zweet en tranen hebt in gestoken. Net zoals een team dat aan strategie werkt. Als je je team meepakt, dan kunnen zij zelf ook meedragen aan die strategie, gaan ze er zelf ook aan meebouwen. Dus, hoe helpen wij hen echt? Dat is echt door mensen op te sluiten in een kot, door ze het echt vast te laten pakken, en ze eigenlijk pas te laten vertrekken als ze klinkklaar hebben.

Wat is onze eerste volgende stap die we gaan zetten? En in welk groter plan gaat dat kaderen? Ja, en dat iedereen daar dan ook... Dat er echt achter staat. Ja, 100%. Oké, mooi. Hoe is dat begonnen? Het Commodore-verhaal? Laten we anders even terugspoelen naar, nog een beetje voor de start,

naar de studententijd. En dan bouwen we zo voort naar hoe dat Commodore is gestart. Dus neem mij eens mee door de studententijd. Ik ben daarbij vooral benieuwd, wat deed je toen? Was je toen al aan het ondernemen? Je zei voor het gesprek al dat je heel hard aan het werken was. Dus neem me eerst eens mee door de studententijd, en daarna als volgende stap.

Zullen we richting Commodore gaan. Goed. Ik zou het wel meteen als vrijgeleide meegeven. Ik ben echt een ongelooflijke ADHD-kop, dus de kans dat ik hier plots in een mini-verhaaltje terechtkom is heel groot, maar trek er mijn rust uit wanneer we te ver aan het lopen zijn. Ik denk dat... Het echte verhaal begint zo op mijn achttien eigenlijk.

Toen ik voor de allereerste keer in de evenementenwereld binnenliep. En eerst was dat op Tomorrowland, waar ik in de merchandise-winkeltjes stond. Allee, winkeltjes, echt wel stores. En ik was daar t-shirts aan het verkopen. En het tweede jaar verkocht ik gelijk precies wel wat beter t-shirts. En het jaar daarop ging het dan nog beter. En dan zei ik ook van ja,

volgens mij kan ik wel net iets meer dan gewoon t-shirts verkopen. Misschien kan ik andere mensen ook wel helpen met iets in dit verhaal. Dus ik heb toen naar mijn manager gestuurd. En ook gewoon aangegeven van kijk, ik wil meer doen dan enkel dit. Wat kan er nog? Die heeft mij dan geholpen om binnen in die organisatie te geraken. En eigenlijk als student,

slash freelancer, daar eigenlijk al aan de slag te gaan. Jaar één was dat op Tomorrowland. Het jaar nadien kwamen er plots Rockwerter en Pukkelpop en Graspop Metal Meeting daarbij. En jaar op jaar op jaar kwamen er eigenlijk steeds meer festivals bij waar ik een trucje ging gaan doen. Ik had eigenlijk ook niet echt goed horen hoe ik daaruit stak.

Maar ik wachtte daar vooral op het horecastuk. Dus binnen het team van de horeca was ik aan het kijken van oké, wat kunnen we op welke plaats verkopen? Waarom moeten we dat daar verkopen? Hoe gaan we dat logistiek organiseren om daar effectief toe te geraken? Eigenlijk een beetje alles wat dat betreft. Wat daar tussen lag. En doorheen mijn studies dan,

dat begon vanuit gewoon business management. Nadien is dat overgegaan naar commerciële wetenschappen. En dan werd dat een master in general management op Fleerik. Dus ik heb zeven jaar in de economie gestudeerd, denk ik. En op het einde van de rit dacht ik, goh, die in een business, dat is allemaal wel leuk. Maar die evenementen, ik vind dat precies ook wel nog spannend. Plus dat werkt ook goed voor mijn ADHD-hoofd.

Maar dan was ik 25 en dan dacht ik, ja, die evenementen, dat begint eind mei en dat eindigt eind september. Dus je hebt zes maanden op een jaar, minder zelfs, vijf maanden op een jaar om je een boterham te verdienen. Dus ik wist toen ook al van,

het gaat hem hier niet worden als ik enkel daarop ga focussen. Dus toen ben ik gaan kijken van, wat heb ik geleerd uit die evenementen na zoveel jaar? En hoe kunnen we dat gaan toepassen eigenlijk op bedrijven? Nu, ik had dat op dat moment vooral nog niet door. Ik werkte toen bij, ook als freelancer, bij een digital product studio. Dus eigenlijk de gasten die digitale producten bouwen,

experiences van vandaag en van morgen. En die hadden daar een heel specifieke methodiek voor. Die gebruikten namelijk een design sprint. Dus eigenlijk op vijf dagen tijd gingen ze van een vaag idee, eigenlijk een bedrijf dat zei, we hebben dit nodig, gingen we naar een getest prototype. Dus echt iets dat lijkt op een echte app of een echt programma. En dat was getest met end-users.

Dat was eigenlijk wat zij deden. En zo zijn we toevallig naar, Berlijn gegaan, naar een agency dat heet AJ&Smart, Jonathan Courtney, mijn persoonlijke superheld. Ik heb maar één idool en dat is die man. En we waren toen aan het babbelen over workshops en over facilitatie. En als ik daar nu op terugkijk, had ik geen flauw benul waarover dat ging. Ik wist wat workshops waren en ik wist wat faciliteren was,

maar ik had eigenlijk geen idee waar komt de nood vandaan of waarom hebben we dat per se nodig, die workshops. Dus ik dacht toen, oké, ik ga je wat zitten knikken, maar that's it eigenlijk. Om er jaar op jaar op jaar achter te komen, dat workshops faciliteren dat dat eigenlijk echt is wat ik heel graag doe. Maar dat dat ook de tien eerste procent van elk project waren waar ik echt gelukkig van werd.

Dus een uitdaging gaan vastpakken, die in de workshop op een heel hoog tempo moeten gaan oplossen samen met je klant, dat was wat ik het leukste van al vond. Maar vaak was dat één of twee procent van het project. En nadien moest ik daar als freelancer wat implementatie gaan doen of moest ik het zelf eigenlijk gaan uitwerken. Maar ik werd daar niet zo heel gelukkig van. En niet zo heel gelukkig, ik vond dat de worst.

Nu, je hoort het, aan zo'n project is dat één, twee tot tien procent. De andere negentig procent, die ik eigenlijk niet leuk vond, daar zit het gros van je budget als freelancer op dat moment. Dus ik moest daar wel iets mee doen. Bo, lang verhaal kort. We hebben Marshall gecreëerd. Marshall is nog steeds alles van horeca voor evenementen. Dus eigenlijk alles van, hoe gaan we winstmarges optimaliseren

voor evenementen. Maar hoe gaan we ook financieel betere inzichten krijgen. Hoe gaan we datagerelateerde beslissingen gaan maken. Dat is Marshall. Dat heb ik een jaar of vijf, zes gedaan. En dan eigenlijk vorig jaar mijn exit daar gedaan. En dan daarnaast kom ik door eigenlijk opgericht, initieel om bedrijven operationeel beter te laten draaien.

Nadien was het dan, we gaan nu een strategie beter gaan bepalen. Maar strategie, dat is iets wat bedrijven zelf moeten doen. Dus hebben we het dan maar gecoind op, wij gaan ervoor zorgen dat je focus scherp blijft en dat je die nadien ook kunt vasthouden. En dat is wat opvalt. Dat is wat we vandaag staan. En je focus als bedrijf, is dat dan de impact dat je wilt maken? Of waar je het meeste geld mee verdient?

Hoe kan een bedrijf zijn focus vinden of kiezen of vastleggen? Ik denk, als het gaat over focus, en zeker als het gaat over waarop zou je moeten gaan focussen, is als organisatie of als iemand het wel goed om een keer te gaan kijken naar, waar is mijn why? Why, how, what? Heel veel mensen beginnen omgekeerd. Ik trouwens ook. Ik dacht destijds, ik moet een team hebben van twintig man.

Pas dan zal ik succesvol zijn. Totaal niet, helemaal niet zelfs. Maar je why is echt dat ene ding. En als je daarmee bezig bent, dan zit je in je flow state. Bij mij bijvoorbeeld is dat, ik wil gewoon andere mensen helpen. Simpel, ik wil andere mensen helpen om wat zij doen, beter te doen, sneller te doen, op een betere manier te gaan doen, whatsoever. Je hebt daar verschillende mogelijkheden.

Dus dat is eigenlijk een beetje waar mijn why echt zit. En dus dat is ooit begonnen in de jeugdbeweging. En in de jeugdbeweging was ik dan jeugdleider. Ik hielp eigenlijk andere gasten aan een spel of in een activiteit. En zo is dat dan nadien gegaan naar, op evenementen teams gaan begeleiden. Maar bijvoorbeeld ook in de fitness. Als ik in de fitness sta, dan ga ik andere mensen ook helpen met hun oefening. Stel ik zie iemand bezig met een oefening, dan ga ik die echt ook gaan vastpakken.

Als die oefening niet fantastisch loopt, ga ik die echt gaan vastpakken en ook gaan aangeven van, kijk, je bent waarschijnlijk hiermee bezig. Als je wilt, kan ik je een tip geven. En op die manier kunnen we het eigenlijk beter gaan doen. Dus ook daar is mijn echte motivatie een beetje. Ik wil iemand anders kunnen helpen om iets beter te doen. Ik denk dat dat niet echt komt vanuit ik ben een badwaiter of ik hoop dat dat daar niet vanuit komt, maar wel echt gewoon ik wil andere mensen echt kunnen helpen om

wat ze doen, beter te gaan doen. Dus dat is mijn persoonlijke why. Dus ik heb voor mijzelf ook moeten zoeken. Hoe kan ik mijn talenten, wat ik kan, wat ik goed in ben, wat ik blijf houd, hoe kan ik dat eigenlijk gaan inschakelen om effectief andere mensen beter te gaan helpen? Zoiets. Ja, je hebt dat wel gevonden.

Ben je daar actief mee bezig geweest? Of heb je tips bijvoorbeeld voor iemand die meer richting in zijn of haar leven wilt hebben of die zijn of haar why, de waarom vraag, wilt vinden? Ik denk dat je daar verschillende oefeningen over kunt doen. Om je eerste vraag te beantwoorden. Heb ik daar actief naar gezocht? Ja, maar dat was een beetje onbewust. Ik denk dat ik mij vooral de vraag ben beginnen stellen vanuit het stukje ADHD.

Plots werd dat iets heel relevant voor mij en merkte ik ook van er zijn niet heel veel dingen die ik stelselmatig en langdurig kan doen. Alles wat ik deed, was ik na x periode godsbeu. Pakweg in de evenementen. Ik vond productiedagen top. Dus dat is tijdens zo'n evenement echt de show is bezig en op dat moment je hebt veel energie. Er is veel adrenaline in de room.

Op dat moment was ik op mijn high horse of in mijn energie. Maar de twee dagen nadien waarom ik alle cijferen moest verwerken, dat was horrible. Dat lukte mij ook gewoon niet. En hetzelfde eigenlijk met Commodore en alle periodes daarvoor. Alles van dat begon vanuit ik moet een oplossing maken, een oplossing bedenken. Dat vond ik top, omdat dat veel van mijn hoofd werd. Maar om het nadien ook te gaan implementeren, daar werd ik niet blij van. Dus ik moest echt voor mezelf ook gaan uitvogelen.

Wat maakt dat ik hier wel ben? Waar ik blij van word en daar niet blij van wordt en wat zit daarachter? Is dat puur mijn ADHD of zitten daar nog wel andere dingen achter? En dan, als je het ook gaat gaan trekken op Pakweg de jeugdbeweging, wat ik de max vond, was dat spel gaan uitdenken voor die gasten, de uitleg geven. En de keer dat dat spel bezig was, dan was voor mij ook de spanning er een beetje vanaf, dus ik wist ook echt dat team daarin meepakken, dat werkt voor mij. Dus dat gaat over, ben ik daar actief naar op zoek geweest, dat stukje.

Als het dan gaat over wat kan ik andere mensen... ...aanraden om daar meer naar te zoeken? Dat is eerst en vooral Start With Why van Simon Sinek, die een boek... Een boek, ja. Ik ben niet de grootste fan van Amerikaanse schrijvers en ik denk dat het boek zelf, Start With Why, kun je op een kwartier lezen als je de juiste dingen eruit skipt. Maar denk dat dat een hele goeie starter is om gewoon al voor jezelf even te gaan uitvogelen. Waarom doe ik wat ik doe?

Heel vaak heb je daar wel meer inzicht voor nodig dan echt. Enkel wat je zelf weet. Iemand die je komt uitdagen op wat jij zegt, dat helpt. Omdat in ons eigen hoofd zijn we ook maar beperkt tot de echo-kamer van ons eigen hoofd. Buiten als er daar iemand anders bij komt, die je wat uitdagende vragen stelt, dan kun je veel gemakkelijker tot je echte why komen, pak weg. Maar wat dat sowieso ook wel kan helpen, is echt gewoon een lijstje maken met mij. Op welke momenten was ik mij kapot aan het amuseren?

Of op welke momenten zat ik echt in mijn energie, in mijn flow-state? Maar als je daar al een lijstje van maakt en daar gewoon een keer probeert omcirkelen, wat was de rode draad hier? Dan ga je daar misschien wel veel beter kunnen aan inschatten, wat is mijn echte why hier? Dan gaat het er eigenlijk om, waar krijg je energie van? Wanneer vliegt de tijd voorbij? Wanneer heb je het gevoel dat je echt aan het amuseren bent en dat het niet uitmaakt hoe lang dat het duurt of wat je aan het doen bent?

Ja. Die zaken. Waarom springde jij uit je bed ochtends? Wat zijn de dagen waarop je echt uit je bed springt? Wat zijn de dagen waarop je het moeilijk krijgt? Wat zijn de dagen waarop je het moeilijk krijgt om uit je bed te gerijken? Als je onder de douche staat, waaraan ben je op dat moment aan het denken? Op het moment dat je hoofd niet verplicht is om aan iets anders te denken,

wat gaat er dan in je hoofd om? Als je op de trein zit en je zit in de verte te turen, wat gaat er dan door je gedachten heen? Dat zijn de zaken die heel vaak leiden naar je why. Wanneer spring ik uit mijn bed? Dat is als ik een workshop moet gaan begeleiden. Dat is als ik onderhuzel mag gaan doen op camera. Dat vind ik de max.

En op dat moment spring ik ook echt uit mijn bed. Wanneer krijg je mij met geen stokken uit mijn bed? Als ik voor een keynote mijn presentatie moet maken. En waarom niet? Ik weet mijn verhaal al, wat ik wil vertellen. Ik moet het gewoon nog op papier krijgen. Dat is moeilijker. Dus zo weet ik ook weer, oké, wat wel, wat niet.

Die ADHD. Ik hoorde in een van de vorige gesprekken dat één op de drie ondernemers ADHD heeft. Tijdens mijn podcast merk ik precies dat het twee op de drie is. Dat dat echt veel zijn. Is dat voor jou een superkracht? Of is dat eerder iets dat je soms limiteert? Ik vind dat moeilijk.

Ook om daar een eenduidig antwoord op te geven. Want het varieert van week tot week. Als ik ik zorgdrecht van mijzelf. En ik ken mijn vices op dat vlak heel goed. Dan is dat mijn superkracht. Als ik daar geen rekening mee hou. En ik ga op een dag dat ik vermoeid ben. Of dat ik eigenlijk weet dat mijn tank leeg is.

Als ik op zo'n dag vooralsnog probeer om er alles uit te persen. Dan gaat dat mijn grootste uitdaging worden. Dus ik denk dat dat tegelijkertijd je grootste superkracht kan zijn. Maar tegelijkertijd ook je kryptoniet. Of kryptonite kan zijn. Dus ik denk dat dat iets is wat je gewoon heel goed mee moet leren omgaan. En wat je niet zomaar mag pakweg negeren.

Ik denk dat dat bij elke persoon sowieso zo is. Je moet jezelf beter leren kennen. Maar ik denk dat dat bij ADHD ook gewoon zo is. Dat je daar actief mee moet bezig zijn. Je hebt medicatie voor ADHD. Heel latine, kortwerkende, langwerkende. Ik ben al tien jaar bezig om dat uit te vogelen. Hoe werkt dat eigenlijk?

Hoe kan ik dat? Of op welk moment kan ik dat best gebruiken? En waarom dan precies? Want dat kan zijn dat daar vijf dagen naar elkaar perfect zijn en een job doet. En dan opeens zit je een dag lang naar je scherm te staren zonder dat je weet waarmee je bezig bent in de volste stress van je leven. Dus is dat een superkracht? 100%? Is dat tegelijkertijd ook mijn grootste mogelijke pitfall?

Zeker wel. Ja, want jouw werk gaat over focus. Ja. En aan de ene kant, bij ADHD, ik heb het zelf niet, maar wat ik ervan hoor, is dat je heel snel afgeleid kan zijn. Dat je in hyperfocus kunt zitten op de dingen die je graag doet. Hoe ga jij daarmee om met die focus?

Werkt dat voor jou omdat je bezig bent met dingen die je graag doet? Of gebruik je daar trucjes voor? Of heb je er gewoon al zo hard mee leren leven en werken? Ik denk dat het een combinatie van verschillende dingen is. Meetings, voor mij, dat is een ramp. Ik ben daar heel slecht in. Omdat er zijn zoveel andere dingen die je op dat moment aan het gaan doen. Maar wat er ook gebeuren kunnen zijn,

dat één conversatie volgen, dat is voor mij super moeilijk. Dus ik weet, als ik in een meeting moet gaan, moet ik mijn systeem eigenlijk overbelasten. Ik moet ervoor zorgen dat er nog iets anders aan de hand is, waardoor ik beter kan luisteren. En wanneer word ik een betere luisteraar als ik meer impuls heb? Dus wat doe ik? Ik steek mijn oortjes en ik ga wandelen. Waardoor ik niet moet kijken naar een persoon op het scherm,

want dat is te saai voor mijn brein. Dus dan ga ik op wandelings gaan doen. En dat zorgt er tegelijkertijd voor, één, dat ik veel beweeg, twee, dat ik mij beter kan focussen in die meetings. En het andere is als het gaat over ideeën gaan ontwikkelen. Je hebt veel mensen die ideeën ontwikkelen op een papier of op een scherm. Ik kan dat niet, bij mij is dat mondeling. Ik ben verbaal slash schriftelijk wel best goed,

maar ik vind schrijven heel ambetant. Dus wat doe ik dan? Dan ga ik bijvoorbeeld met ChatGPT in mijn oren een wandelingskeer aanmaken en dan babbel ik eigenlijk gewoon met ChatGPT in mijn oortjes, om op die manier tot op een idee te komen, pakweg. Nog een andere is sporten. Ik beweeg elke dag minstens een uur. Dat kan veel.

Dat kan fitness zijn, dat kan wandelen zijn, dat kan gaan lopen zijn. Maar dat zorgt er ook voor dat mijn hoofd weer naar die focus raakt. En dan de moeilijkste, maar wel één van de belangrijkste, is ook gewoon als het niet gaat, stop met proberen. Afgelopen zaterdag wou ik wat werk inhalen. Dom van mij, want ik weet dat ik dat niet mag doen in het weekend. En terwijl ik zeg dom van mij, denk ik ook nee, ik moet milder zijn aan mezelf.

Maar boh, nu zitten we in het spectrum van de zelfzorg. Maar ik weet ook dat als... Als het niet lukt, dan heb je dat van seconde één door. Je weet dan meteen van, ik zit niet een dien in energie vandaag. En dat betekent niet dat je elke dag, on-on, zelf medelijden moet gaan doen, maar dat je wel gewoon elke dag moet gaan kijken, in welke energie zit ik vandaag wel of niet? En hoe kunnen we daar dan mee aan de slag gaan?

Ja. Iets wat mij opviel is dat je zei, ik mag niet werken in het weekend. Is dat een afspraak die je maakt met jezelf? Of is dat met een reden dat dat gekomen is? Dat is een afspraak die ik moe maak met mezelf. Ik ben... Ik vind dat een moeilijk discussiepunt. Ik denk aan de ene kant, heel de hustlecultuur. Ergens is nodig om aan een bepaald tempo te werken,

om ook effectief dingen te gaan realiseren. Maar zo 80 uur per week, elke week, week na week, gaan werken, om dan in een burn-out te belanden, of om dan je business te verkopen en twee jaar niets te gaan doen, of om dan drie maanden op verlof te gaan, dan denk ik, dat we niet dat contrast al wat meer in ons leven steken op voorhand. Veel mensen babbelen over balans. Ik vind contrast heel interessant.

Geleerd van mijn kine. Ik ga graag heel hard, maar ik sta dan ook graag heel hard terug stil. En dat is voor mij soms moeilijk, omdat ik het heel moeilijk heb met grijze zones, als ADHD hoeft ook gewoon, en persoonlijk. Dus dat betekent voor mij, een beetje drinken, ik vind dat moeilijk. Dus gemoogd een glas wijn, oké, maar wanneer? Is dat dan de maandag, dinsdag, woensdag, donderdag, vrijdag? En plots is opeens alles een goeie reden om een glas wijn te gaan drinken.

Dan zeg ik, nee, ik ga drie maanden niet drinken, en dan twee maanden, of dan twee weken, ga ik af en toe een glas wijn gaan drinken. De som op het einde van de rit, ik ga veel minder gedronken hebben dan enig welk ander persoon. En dat is een beetje dat contrast waar ik naar op zoek ben, ook in mijn werk dan. Ik begin met werken om zeven uur ochtends, of ik probeer toch elke dag om zo vroeg te beginnen, maar ik stop ook om vier uur middags.

Ik stop een uur vroeger dan al de rest, om dat contrast wat meer te kunnen gaan opzoeken. Hetzelfde ook in het weekend dan. Op het moment dat ik zeg, ik ga in het weekend even doorwerken, moet ik mezelf eigenlijk gewoon de vraag stellen, waar heb ik nu schrik van? Wat is er nu aan het gebeuren, waardoor ik denk, er zit mij iets op de hielen, waardoor ik in het weekend nog verder moet werken? Wat is dat dan? En waarom probeer ik dat nu te doen?

Want heel vaak, in het weekend, omdat het toch niet hoeft, ga je dan veel minder gefocust zijn omdat je denkt, ik kan het op mijn gemak doen. Wat ik uitsteek, in het weekend op een zaterdag, kan ik op een uur tijdens de week. Dus ik heb dan liever dat ik in de week dat uur pak, dan dat ik in het weekend mijn tijd verbras, en dat ik eigenlijk niet voldoende uitgerust ben, want je betaalt de week nadien toch gewoon de rekening.

Dat is een interessante manier om er naar te kijken. Zeg, in het weekend kan je zoal wat afstaan, dus ga je minder productief zijn in die tijd dat je werkt. Terwijl tijdens de week, als je in mega-werkmodus bent, en je bent gefocust, je bent er al mee bezig, je zit er volledig in, dan kan je veel sneller gaan. Exact. Dat is een interessante manier om er naar te kijken.

Oké, een van mijn doelen van dit gesprek, naast u als ondernemer te leren kennen en met mijn paar volgers te delen, is om erachter te komen hoe je zowel als ondernemer of binnen een bedrijf meer gefocust kan zijn en efficiënter kan werken. Laat ons eens kijken naar hoe dat Commodore daarmee helpt, dus bijvoorbeeld die workshops en wat jullie nog allemaal doen, en dan meer gaan richting wat dat nu effectief die tips, tricks zijn, gewoontes zijn of focuspunten zijn om efficiënter te gaan werken en meer gedaan te krijgen.

Dus, het aanbod van Commodore, daarmee beginnen. Wat is dat nu exact dat jullie aanbieden? We hebben eigenlijk een jaarprogramma gebouwd. En dat jaarprogramma bestaat uit twee typische momenten. Dat is eigenlijk een twee-daagse, waar we de founder of de manager of de leider samen met zijn of haar team in een ruimte gaan steken. Dat kan in een bos zijn, dat kan in een chalet zijn, maakt eigenlijk niet zo heel veel uit, maar weg van de werkvloer, weg van de werksfeer.

En daar gaan we op die twee dagen tijd echt gaan kijken, waar willen wij dit jaar naartoe, waarom willen we daar naartoe, wat zijn alle zaken die gaan helpen om daar naartoe te geraken, wat zijn alle zaken die ons eigenlijk heel veel moeite kosten om daar naartoe te geraken, en hoe gaan we dat gaan ombouwen naar een actieplan. En dat actieplan, dat is niet het zoveelste project. Nee, dat is eigenlijk echt een drill-down versie van wat moeten we nu echt gaan doen. En dat heeft verschillende effecten.

Dat zorgt er enerzijds voor dat je team terug volledig mee is, dus die zijn gealigneerd. Dat zorgt er ook voor dat de ruis weggeknipt is. Dus alles waar je eigenlijk mee bezig bent, wat dat niet gaat bijdragen aan dat doel, gaan we ook gewoon op de achtergrond zetten, of gaan we minder focus aan besteden. Maar dat zorgt er vooral ook voor dat je heel goed weet, what's next. Dat is die off-site. Dat is echt je focus gaan aanscherpen en dat is echt gaan bekijken van alles wat we hier mogelijk zouden kunnen doen, wat zijn die paar dingen die nu echt nodig zijn om aan te werken.

En eigenlijk, doordat we dat gaan faciliteren, doordat we daar als facilitator opzitten, kunnen we eigenlijk tot op een veel dieper niveau gaan werken dan als je in je team zit. Doordat wij dat faciliteren, kunnen we de gedragspsychologie, maar ook de business die erachter zit, maar ook de leider die in de ruimte is, kunnen we op de juiste plek zetten. Pak weg, stel dat je manager zegt, als ik samen met jou ga beslissen wat we dit jaar moeten doen, dan is de kans heel groot dat je je manager gewoon aan zijn mond gaat praten. Of dan is de kans heel groot dat die manager eigenlijk zelf een hidden agenda heeft die hij op tafel gaat proberen te leggen.

Doordat wij faciliteren, zien we die dingen allemaal. Kunnen we dat ook gewoon aanhalen. Doordat ik soms een ambetante mens ben, die van die moeilijke vragen durft te stellen, komen we soms tot, waar gaat het hier echt over? Wat ligt er hier echt onder het gesprek dat we aan het voeren zijn? Dus dat is die focus off-site. Dus je komt binnen met een vaag beeld van waar zijn we naartoe aan het gaan, of je komt binnen met, we hebben een echt zieke operationele chaos of uitvoerende chaos, whatsoever. We gaan dat eigenlijk gaan trekken naar, je weet heel goed waar je naartoe wilt, je weet ook heel goed wat de route daarnaartoe is en wat de eerste volgende stappen zijn die je moet zetten.

Daar is die focus. Nu, focus valt stil als je daar niet continu zuurstof aan geeft. Als je niet accountable gehouden wordt, dan ga je hoe dan ook na twee weken of na drie weken met iets anders bezig zijn. Dus dat is waarom wij het programma-element hebben. Elk kwartaal komen we eigenlijk terug samen en gaan we gaan kijken, bon, wat hebben we daar? Drie maanden geleden opgeschreven, waar moeten we eigenlijk naartoe gaan? Wat zijn we nu aan het doen dat daar naartoe werkt? Wat zijn we nu aan het doen dat daar eigenlijk ons tegen werkt? En wat zijn nieuwe uitdagingskes along the way?

Het zorgt er ook voor dat we kunnen gaan kijken, is dat echt onze focus of zijn we plots heel veel andere dingen aan het doen? Zijn die andere dingen dan afleiding of is er een reden waarom die nu plots interessanter aan het worden zijn? En het achterliggende effect dat ik daarnet ook wat minder heb aangehaald, is ook dat stilstaan om terug verder te kunnen gaan. Dat is een typische die je hoort in de Formule 1, de pitstop. Als je een auto niet in de pitstop steekt, dan haalt die de finish niet, omdat zijn banden ontploffen of omdat zijn leidingen vol raken of whatever. Als je hard gaat, dan moet je echt de tijd pakken om even te weten, wat is er weer aan het doen, waarom zijn we aan het doen en hoe gaan we terug verder gaan? En als je onvoldoende tijd neemt om er eigenlijk bij stil te staan, dan ga je hoe dan ook focusverlies hebben. Ja, dan ga je even stilstaan om dan terug te kunnen vooruit gaan.

Exact. Het is om drie maanden dat jullie dan nog eens samenkomen. Is dat genoeg? Is dat frequent genoeg? Of merk je dat er... Je zult dat met een reden doen. Ga je zien dat die bedrijven daar dan zelf genoeg mee bezig zijn? Dat is een beetje de vraag van wat is genoeg. In principe, voor mij is dat genoeg als er maar één iemand in de ruimte zit die de avond ervoor plots een stressje kreeg en er toch aan is beginnen werken. Want dan is er toch al tenminste een beetje een effect geweest. Waarom beslissen wij om het op kwartaalniveau te doen? Eerst en vooral voor mijn eigen hoofd. Anders ga ik te diep zelf in die bedrijven gaan duiken. En dat willen we niet. Maar aan de andere kant, het is ook de bedoeling dat bedrijven zelf leren om ook dit vast te pakken.

Dat organisaties zelf ook beseffen, hoe kan ik hier zelf mee aan de slag zonder dat er continu iemand over mijn schouder kijkt. Dus het is ook een kwestie van, niet alleen wij gaan die sessies faciliteren, wij gaan die gaan begeleiden, maar het gaat ook over, hoe kunnen jullie dit zelf als organisatie blijven doen? Mijn favoriete klant is niet een klant die ik de komende 80 jaar ga helpen. Dat is wel een klant die ik misschien de komende 3 à 4 jaar kan helpen daarmee. En die nadien zegt, we gaan het zelf verder zetten, want we zijn hier heel goed in geworden. Ja, dan ben je eigenlijk geslaagd in je opzet. Ja. En als ze dan nog één keer per jaar terugkomen voor de offsite, dan ben ik heel content. Maar als ze de sessie daartussen zelf kunnen doen, dan is dat ook fantastisch.

En hoe kan een bedrijf dan merken dat het tijd is om daar aandacht aan te spenderen? Of aandacht aan te besteden? Misschien een vraag die daarbij hoort is, wat is die ruis binnen een bedrijf? Goeie vraag hé. Ik denk dat je dat op verschillende niveaus hebt. En als het over focus gaat, dan heb ik het ook altijd over focus als persoon of als team, maar ook focus als organisatie. Je hebt een aantal kenmerken als persoon, en ik denk daar, als persoon ben je niet meer gefocust op het moment dat je voelt, ik weet eigenlijk niet aan welk seil ik aan het trekken ben. Ik ben hard aan het werken, maar wat is de achterliggende reden ook alweer? Pak weg wat ik daarnet zei, de zaterdag, wat maakt dat ik schrik heb en dat zegt tegen mij ik moet de zaterdag gaan werken, wat zit daarachter? Op het moment dat je eigenlijk niet meer weet welke race je aan het lopen bent, op dat moment is het tijd om terug te gaan focussen.

Maar op het moment dat je projecten vertraagd worden, op het moment dat je merkt, oei, mijn groei is hier gelijk een beetje aan het inzakken, of oei, mijn sales team is precies niet aan het performen, of oei, mijn marketing team is keihard aan het werken, maar er komen geen leads uit. Eigenlijk op elk moment dat je merkt, de output van een team is eigenlijk niet wat het zou moeten zijn, ook al is dat iets gevoelsmatigs, eigenlijk op dat moment is het tijd om die focus te gaan vastpakken. Het is tijd om echt te gaan kijken, wat moeten we hier nu echt gaan doen? Persoonlijk voorbeeld, als het gaat over content bijvoorbeeld, op een gegeven moment was ik eigenlijk elke dag met content bezig. Maar ik wist eigenlijk op de duur niet meer waarom, waarom ben ik dat hier allemaal aan het doen? Bon, als we het even gewoon heel plat slaan, ik maak geen content om mensen te laten lachen, of toch niet alleen dat.

Op het einde van de rit is het er vooral voor zorgen dat mensen weten wie is Commodore, waarom doen zij wat als ze dat doen, heb ik dat nodig, en hoeveel ga ik daarvoor moeten betalen als ik daar effectief mee aan de slag wil? Dat is eigenlijk waarover dat echt gaat, dus dat is dan ook de insteek die ik moet hebben als het gaat over content die wij gaan genereren bijvoorbeeld, en dat gaat over jouw focus. Over hun focus, ja. En dan als je die bedrijven, ze weten waarom dat het nodig is, je gaat dan bijvoorbeeld al die off-site en de kwartaal, hoe zeg je dat, per kwartaal ga je dan een terugkomst doen. Wat zijn zo bepaalde processen die je in een bedrijf kan integreren of tools die een bedrijf kan gebruiken om gefocuster en efficiënter te werken? Het zal waarschijnlijk van bedrijf, per bedrijf er wat van afhangen, maar wat zijn zo bepaalde tools of processen of gewoontes die een bedrijf kan gebruiken om gefocuster en efficiënter te werken? Ik denk een heel belangrijke daar is een plan hebben om accountability te implementeren.

En wat betekent dat? Dat is, je moet een plan hebben, een methodiek hebben om te weten wie is er waarmee bezig, wie is daar eindverantwoordelijk voor en wat is het resultaat dat hij moet opleveren. Als je gewoon random aan iets begint te werken, dat gaat niet werken. Want iemand die niet weet waarom dat hij iets aan het doen is, die gaat gewoon blijven een taakje uitvoeren, pakweg. Buiten, als je heel goed weet, ik moet naar dit doel toe werken, ik moet naar deze stappen verzetten, dan gaat het altijd efficiënter zijn. Pakweg naar marathon lopen. Dat is een voorbeeld dat ik echt al keihard heb misbruikt of gebruikt, whatever. Als je een marathon wilt lopen, dan moet je oefenen. Maar als je gewoon elke dag een kilometer gaat gaan lopen, dan had je geen marathon kunnen gaan lopen. Als je een heel duidelijk plan hebt van hoe ga ik daar naartoe, dan weet ik dat je met de juiste dingen bezig bent. Als jij mij zegt, ik ga een marathon lopen en dat betekent dat ik dit de komende periode ga doen, dan kan ik je daar ook op uitdagen. Dan kan ik ook zeggen, moet jij nu wel 15 kilometer in de bergen gaan wandelen, misschien moet je nu op de piste gaan lopen, bijvoorbeeld.

Dus weten waar mensen mee bezig zijn, zorgt ervoor dat je ze accountable kunt houden en zorgt er ook voor dat je ze op het juiste spoor kunt houden. En dat gaat niet alleen over, je hebt daar zo'n matrix voor, de Teraki matrix, dat kan al helpen, maar dat gaat ook over bijvoorbeeld een check-in. Een wekelijkse check-in met je team. Wat is het belangrijkste waar jij deze week op gaat werken? Dus wanneer moet je je gerust laten als je daarop aan het werken bent? En wat heb je nodig van andere mensen om deze week je job beter te kunnen doen? Pak weg. Dat moment één keer per week en dan een vrijgeleide daarvan per dag. En dat moet niet al verduren. Meetings duren sowieso te lang de dag van vandaag. Maak die korter en zorg ervoor dat iedereen één minuut praattijd heeft. Klaar. Dat betekent bij een management team van acht man, elke minuut, acht minuten, klaar. Op papier. In realiteit natuurlijk ietsje langer, maar drill daar ook ietsje harder op. Zorg ervoor dat mensen minder naar die meetingcultuur geraken. Pak weg. Ja, dat er niet zomaar voor een kleine update altijd een meeting van een half uur wordt ingepland.

Exact. Wat er daar eigenlijk een beetje mis is, ik heb dat onlangs een keer op LinkedIn gesmeten, we voelen ons in een organisatie als werknemer of als teammate of whatever, we voelen ons vaak niet gehoord of niet gezien. Dus wat doen we dan? Dan gaan we ons verhaal aan iedereen gaan vertellen. Dan krijgen we van iedereen een klein beetje gezienheid. Maar eigenlijk gaat het daar niet over. Oké, je moet gezien zijn, maar niet door iedereen. Dus dat betekent ook, als je een bepaald verhaal te vertellen hebt en je vertelt dat in een volledig team, dan vertel je dat hoogstwaarschijnlijk enkel en alleen om iets terug te krijgen. Waardering, dankbaarheid, whatsoever. Denk daar even over na. Waarom ben ik dit nu eigenlijk aan het doen? En wat heb ik nodig van wie om hiermee verder te kunnen? Dat je niet door iedereen gezien of gehoord moet zijn, want dan zijn dat plots wel gewoon hele dure meetings. Ja, dat is waar. Ik wil nog even dat efficiënter werken binnen bedrijven proberen samenvatten, samen met jou. Wat ik daar vooral uit meeneem en correct me if I'm wrong of stuur een beetje bij waar nodig, is dat het belangrijk is om als bedrijf jouw why goed te weten. Waarom bestaat jouw bedrijf en waarom zijn alle mensen die aanwezig zijn in het bedrijf die functie aan het doen?

Je hebt dan een soort van overzicht. Je hebt een plan nodig, je hebt een overzicht nodig waarop je van iedereen bijvoorbeeld kunt zien waar ze mee bezig zijn en waarom ze daarmee bezig zijn. En misschien nog één van de belangrijkste zaken. Iedereen moet extreme verantwoordelijkheid nemen voor zijn of haar functie, rol, taak. Zodat als ze iets doen, dat ze dat goed doen voor zichzelf en voor het bedrijf en voor de klanten bijvoorbeeld. En dat dat dan af is. Dat je medewerkers daarop kunnen vertrouwen dat dat gebeurt en dat dat goed gebeurt. En er gaat nog een beetje communicatie nodig zijn in het bedrijf enzo. Maar mis ik daar nog iets? Of zijn dat de belangrijke zaken? Ik denk dat we daar nog heel veel missen, maar ik denk ook dat dat een eindeloos spelletje is dat we kunnen blijven spelen. Ik denk inderdaad, gelijk dat aangeeft, dat een bedrijf heeft een richting nodig. Wil je dat je visie, je missie, je strategie, bon, je hebt 1000 en 1 mooie woorden om dat uit te leggen.

Ik heb er ook zo een hele woordenboek vol van. Maar je hebt een bepaalde richting nodig. Die richting moet je heel duidelijk kunnen definiëren. Pak wij de marathon. We gaan een marathon gaan lopen en we willen die lopen onder deze tijd. Ik heb geen flauw bedoeld hoe snel dat echt een marathon loopt, dus ik ga me er ook niet aan wagen. We willen een marathon lopen binnen deze tijd en daarvoor gaat er dit allemaal nodig zijn. En dit allemaal, dat zijn dan effectief uw projecten of de zaken waaraan dat de mensen bezig zijn. We kunnen het dan hebben over extreme verantwoordelijkheid. Ik denk dat het gewoon gaat over afspraken, versies, verwachtingen. Afspraken maken is een superduidelijk resultaat gaan verwachten en een weg daarnaartoe.

Maar heel vaak de weg daarnaartoe moeten we totaal niet beslissen voor andere mensen. Laat je dat zelf maar gewoon beslissen. Als je iemand hebt die bezig is met een project, laat die zelf beslissen hoe dat die dat project gaat doen. Maar geef wel mee, dit is wat ik belangrijk daaraan vind. Want anders gaat het misschien tien maanden werken en dan is dat eigenlijk helemaal niet goed. Et cetera, et cetera. Dus het gaat hem over een plan hebben, het gaat hem over afspraken maken, maar het gaat hem ook heel vaak over leiderschap en ook wel over psychologische veiligheid. Dat heeft er ook heel vaak mee te maken, want als ik mij als teamlid of als teamleader niet psychologisch veilig genoeg voel om aan te geven, ik heb hier hulp voor nodig. Dan gaat er gans de business achteruit duwen. Als ik met mijn taak of mijn project bezig ben en ik heb eigenlijk hulp nodig, maar ik voel mij niet veilig genoeg om dat te vragen, dan ga ik dat niet doen. Dan ga ik heel veel andere dingen in de baan gaan gooien van mijzelf om maar niet te moeten aangeven, ik heb hulp nodig. Dus op dat spectrum zitten zoveel verschillende dingen, maar ook daar voor mijzelf focus. Wij hebben beslist met Commodore, wij gaan inzetten op het workshop element, waar wij eigenlijk bedrijven gaan helpen in workshop om de focus vast te leggen.

En om ze nadien ook aan te geven, dit is hoe je hem vast kunt houden. Alle andere aspecten, psychologische veiligheid, maar ook hoe kun je best communiceren met je team of hoe kun je best communiceren met je team. Dat zijn allemaal zaken die ik wil aanleren, maar waar wij de tijd niet voor hebben om die continu voor bedrijven te gaan doen. Dus dat gaat een beetje een do-it-yourself verhaal worden, maar dat is voor de toekomst. Ja, maar je kunt daar bijvoorbeeld in de eerste workshops al wel zien van dit kan belangrijk zijn voor jullie, dat ze daar zelf mee aan de slag kunnen of een andere oplossing voor kunnen zoeken. Honderd procent. Als je dan bedrijven helpt, want je hebt al meer dan honderd bedrijven, mogen die dat doen? En kunnen helpen, heb ik gelezen. Wat zie je dan zo gebeuren bij hen? Ik denk dat dat allemaal begint met zo'n aha-erlevenis. En dat is niet een donderslag bij klare hemel, bij wijze van spreken, van oh joh, we hebben het licht gezien nu. Nee, heel vaak is dat echt gewoon bedrijven die ook aangeven, goh, je hebt ons eigenlijk niets nieuws bijgebracht, maar het was wel goed om het een keer op een andere manier terug te krijgen. En ik denk dat dat ook een van de startjes is van zo'n workshop. Ik heb de waarheid niet in pacht. Het zijn zij die de waarheid in pacht hebben. Zij weten waar ze eigenlijk naartoe moeten, maar ik moet ze gewoon helpen om door het dooloft van hun eigen hoofd te lopen.

En dat is heel vaak die aha-erlevenis, een beetje het ding, ah ja, ik had er eigenlijk nog niet zo naar gekeken. Dat is wat we heel vaak zien gebeuren. En wat ik ook vaak zie, is dat ze dan plots ook weten, oké, dit is waarom we daaraan moeten werken en op deze manier kunnen we dat dan beter doen. Waar dat vaak in het begin gewoon was, ik zie daar zo'n berg en ik weet eigenlijk niet hoe ik op die berg moet raken. Ik zie hem gewoon en als ik hem omhoog moet lopen, ga ik heel moe zijn. Wij proberen er gewoon voor te zorgen dat dat minder moe is. Dus het is echt gewoon die focus er terug gaan inbrengen, zonder dat we hen nieuwe dingen bijbrengen. En ja, vaak is dat iets wat ze al wisten, maar gewoon op een andere manier even teruggegeven. Ja, dat neemt mij ook terug naar... Toen ik zelf coaching had gevolgd, want dat is waar dat coaching over gaat en in bedrijven zal dat vaak ook zo zijn. Je weet eigenlijk wat je moet doen, maar je hebt zo'n expert nodig die dat tegen je zegt. Of die het op zo'n manier kan verwoorden of je de juiste vragen kan stellen dat het ineens duidelijk is. En dat je zoiets hebt van, ah ja, maar waarom heb ik dat niet eerder gedaan? Ik wist het wel, maar nu weet ik wat de eerste is. Of ik hou mezelf tegen op deze manier. Als iemand anders je dat kan zeggen, in een taal dat je zelf begrijpt, dan ben je daar wel mee geholpen. En daar zitten zowel twee dingen achter ook. Het ene is, vaak is het heel kut om aan onszelf te moeten toegeven wat de waarheid is. Vaak is dat echt gewoon ambetant. Bijvoorbeeld, als het gaat over sporten, op een gegeven moment zei ik aan mijn eigen coach, mijn sportcoach, dat ik niet zo hard ben aan het progressen als ik zou willen.

En dat had eigenlijk niks te maken met de waarheid. En dat had eigenlijk niks te maken met de waarheid. Ik had niks met mijn sport te maken, dat had mij iets volledig anders te maken. Ik was geen zorgen aan het dragen voor mijn slaapritme. Ik was me daar wel bewust van, maar ik had wel nog even iemand anders nodig om mij dat aan te geven. Want ja, dat is een waarheid die heel mottig is, heel kut is om voor jezelf toe te geven dat je eigenlijk jezelf aan het opfokken bent. Pak weg. Dik ziet zo met bedrijven. Dat is exact hetzelfde. Hoe vaak dat wij een organisatie echt moeten laten weten van, hier moet je echt mee stoppen. En dat ze dan ook echt hangen van, ja, we weten dat eigenlijk wel.

Maar dat is niet zo tof, hè, om dat te horen. Ik denk dat dat één ding is. Dus de harsh truth part. En dan het tweede is eigenlijk goedkeuring gaan vragen. Vaak hebben wij goedkeuring nodig van iemand anders dat dit wel de juiste richting is. En dat is iets super onnozel. Ik ben me daar keihard van bewust dat ik dat zelf ook doe. Ik heb een medevernoot, Dennis.

Die is operationeel niet dagelijks actief in Commodore. Maar dat is vooral mijn aspiring partner. En waarom heb ik dat nodig? Heel vaak toestemming gaan vragen. Dus ik bel die dan op met een of ander wild idee dat ik heb. Dan is zijn taak om mij aan te geven, ja of nee. Terwijl ik eigenlijk op voorhand zelf al weet wat een goed idee is en wat geen goed idee is. Maar ik heb hem even nodig om mij die goedkeuring te geven.

Dat is ook heel vaak zo bij andere dingen. En dat is het leuke aan wat wij doen ook met Commodore. Je zou het kunnen zien als dat gaat enkel over business. En over economie en over finance en alles wat daarachter zit. Of over strategie. Maar heel vaak gaat dat. Echt gewoon over puur interpersoonlijke zaken. Dat gaat echt over gedragspsychologie.

Dat gaat over welke woorden zij weer aan het gebruiken om iets te benoemen. En durven we het wel echt te benoemen. En dat vind ik wel leuk nu aan wat we aan het doen zijn met Commodore. Daar zit heel veel psychologie in. Waar ik dan ook veel dingen over kan bijleren. Maar vaak gaat het echt gewoon over mensen. Een business is niet enkel en alleen uw plan op papier. Dat gaat vooral over iedereen die in die ruimte zit.

En die allemaal kunnen horen en kunnen zien. En daar dan mee aan de slag gaan. Ja, het gaat inderdaad over mensen. En het zijn allemaal mensen die dingen uitvoeren. Tegenwoordig ook qua AI en machines enzo. AI wordt ook nog altijd aangestuurd door mensen. En dat is wat we heel vaak vergeten. De output van uw GPT of van uw god weet welk model dat u gebruikt.

Ga maar zo goed zijn als uw prompt. Gebruik jij AI in je bedrijf om efficiënter te werken? Keihard. Wat dan? Ik denk dat we daar ook wel dingen uit kunnen leren. Veel mensen... Ik ga voor mezelf spreken. En misschien zijn er nog anderen.

Ze willen wel met AI werken. Maar weten zo nog niet welke dat goed zijn. Hoe ver je erop kunt vertrouwen. En hoe je daarmee moet werken. En daar heb je misschien ook wat toestemming nodig. Of bevestiging nodig. Dat je met het juiste bezig bent. Dus wat gebruik jij?

Welke AI tools gebruik jij in je bedrijf? Ik gebruik... Er is er maar één die ik echt dagelijks gebruik. En dat is ChatGPT. Ik gebruik die ook. Echt dagelijks. Vaak uren aan een stuk. En ik doe dat niet om volledige jobs van mij over te nemen.

Of volledige takenpakketten weg te pakken. Ik doe dat wel om wat ik minder leuk vind. En wat ik toch eigenlijk niet zo goed ben. Om dat door iemand anders te laten doen. Pak weg. Alle teksten die ik online gooi. Die laat ik altijd eerst nog een keer nalezen. Dus ik ga niet mijn idee over mij in een tekst door GPT laten genereren.

Maar ik ga wel ervoor zorgen dat... Pak weg. Misschien ben ik ergens een punt vergeten. Of misschien is er een woord dat ik echt gewoon volledig heb misschreven. Dat kost mij superveel moeite om mijn tekst vijf keer te herlezen. GPT kost dat een seconde, bij wijze van spreken. Dat sowieso. Ik laat mij ook vaak uitdagen.

Dus echt, ik geef dan ook aan. Alles wat ik nu ga zeggen, is wat er in mijn hoofd zit. Maar ik wil dat jij mij uitdaagt. Heel vaak begint GPT dan met... Amai, wat een goed idee. Ja oké, maar dat is je klankkast. Dat hebben we niet nodig. We hebben geen banditjewelieders nodig.

Dus dan zeg ik ook echt... Oké, maar maak het nu een keer kapot. Amai. Break it. En dan gaat hij echt op zoek naar... Wat zijn de kleine kantjes in je verhaal? Hoe kunnen we dat gaan aanpakken? Ik heb ooit iemand gehoord die ChatGPT had gebruikt om een rechtszaak te winnen.

En die zei toen... Dit is mijn verdediging. Val mij aan. Wat een volledig andere manier is om daarnaar te kijken. Want anders gaat GPT op zoek naar... Wat zijn de goede punten in je verhaal? En nu gaat hij eigenlijk op zoek naar... Wat zijn de zwakke punten in je verhaal?

Dus daag mij een keer uit. Dat doe ik heel vaak. Maar ik gebruik GPT ook vaak als projectmanager. Ik ben er als ADHD'er notoriously om bekend dat ik een ongelooflijk slechte projectmanager ben. En hoe komt dat? Omdat enkel die eerste 10% mij interesseert. En alles nadien... I don't give a shit.

En dus, wat doe ik dan? Dan zeg ik eigenlijk... Oké, dit is alles wat er in mijn hoofd zit. Help mij een keer mijn prioriteiten bepalen. Vraag mij een keer door op waar de echte volgende stap hier nu zit. Want bijvoorbeeld... Soms laat ik ik taken liggen omdat ik denk die zijn heel moeilijk. Maar vaak is dat gepercipieerde moeilijkheid.

En dan is dat eigenlijk niet echt moeilijk. Ik heb bijvoorbeeld een mail die ik had binnengekregen met een bepaalde vraag erin. En ik dacht, ik moet hier de volledige oplossing van die vraag al geven. En dat was eigenlijk niet wat dat om ging. Ik moest gewoon mijn dankmethodiek meegeven. En daarover laat ik mij ook wel soms uitdagen van... Oké, ik heb hier wat communicaties staan. Ik weet gewoon niet gewoon wat ik ermee moet.

Kun je mij een keer helpen? Nee, oké. Ik zie er echt wel de waarde in als sparringpartner. En ik vind het heel interessant dat je zegt... Breek mijn ideeën een keer af. Ja. Dat gaat je pas vooruit helpen. En dan ga je die leegtes kunnen opvullen.

Exact. Dat is cool. Ja, ging je eens... Ja, nog zo eentje. Ik laat vaak mijn gedachten ook uitdagen. Pakweg, twee weken geleden voelde ik van... Ik heb geen fantastische dag. Ik wist niet waar aan dat lag.

En dan kan ik daar een hele dag mee rondlopen en dan reist dat mee met mij. Maar je kunt daar zelf eigenlijk quasi niet aan uitgraken. En dit is normaal een job van een therapeut of van een coach om je daarmee te helpen. Maar vaak zijn die niet al een minuut beschikbaar. Dus dan stik ik echt gewoon mijn oortjes in. Dan ga ik even gaan wandelen en dan geef ik ook aan van... Kijk, er zit iets vast. Ik weet niet goed wat.

Kun je mij een keer even uitdagen? Kun je mij een keer even helpen om daar naartoe te geraken? Je draagt je een keer als coach of als therapeut. Daag mij daarop uit. En bijna in alle gevallen slaagt hij er op dat moment in om mij echt te helpen naar de oorzaak van mijn gevoel te geraken. En kan je daar zo gewoon mee bellen? Precies, ja.

Ja. Je hebt twee manieren. Je hebt een aantal manieren. Je kunt interageren. Je kunt... Of om te interageren tenminste. Moet je even leren articuleren. Je kunt gewoon textueel dingen schrijven heen en weer.

Je kunt dan een soort van voice note inspreken. Maar dan kun je ook een soort van gespreksfunctie aangaan. En dan ben je echt aan het babbelen met JetGPT. Ik vind dat keizot. Blijkbaar 90% van de mensen weet dat niet. Dat werkt keigoed. Je moet wel weten, in zo'n gesprek, dat is gemaakt om een gesprek te hebben. Dat is niet gemaakt om daar zot een output van te krijgen.

Maar dat is echt... Gewoon, ja, gespreksfunctie. Superhandig. Ik ben voorlopig in die groep dat tot de inspreikfunctie is geraakt. En dat je dan nog moet op verzenden duwen. En dat je dan je antwoord terugkrijgt. Je hebt ook superveel voordelen. Ik merk in zo'n gesprek word je al sneller onderbroken.

En kun je iets minder context geven. In zo'n soort van voice note. Ik begin dan rond te wandelen. En heel vaak is dat zo'n voice note van vijf minuten. Waar ik gewoon heel het verhaal vertel. Maar doordat hij heel veel context meekrijgt, kan hij ook veel beter helpen op dat moment, denk ik. Dat is mijn gevoel. Ik heb daar geen wetenschappelijke achtergrond voor.

Maar het helpt wel soms om een goede mix van de twee te doen. Zie je nog andere toepassingen van AI of andere AI-tools bij bedrijven dat je helpt, die die bedrijven op hun beurt heel hard helpen? Ik kan hier een variety aan antwoorden geven. Maar ik denk, wat ik zelf de meest interessante vind, dat zijn eigenlijk AI-toepassingen die inklikken op wat je al hebt. Dus niet gewoon, we gaan een volledig aparte tool gaan bouwen en daar gaan we iets van AI in steken, maar bijvoorbeeld AI in uw mailbox. Niet om uw mails te gaan herschrijven voor u bijvoorbeeld, maar wel om te gaan aangeven dit is een top prioriteit e-mail waar je echt wel een keer mee aan de slag moet. Of je hebt vijf dagen geleden een e-mail gestuurd aan een collega.

Met een deadline in, je hebt daar nog geen antwoord op. Misschien moet je daar niet op gaan letten. Dus ik denk dat de belangrijkste AI-tools gaan degene zijn die al inklikken op wat we hebben, maar die vooral ook inklikken op waar jij als mens eigenlijk niet zo heel goed in bent. En waar wij als mens niet zo heel goed in zijn, dingen opvolgen. Want als we iets wegsturen, dan is dat weg in ons hoofd. AI kan helpen om dat terug te brengen, pak weg. Dus ik denk dat daar veel groei of veel waarde in gaat zitten. Waar denk ik dat er steeds minder waarde in gaat zitten, is zo het...

Ik ga AI gebruiken om iets te creëren. De zoveelste superheld in een doosje met al zijn tierlantijntjes erbij. We've seen it. Het gaat zo snel dat het er eigenlijk niet meer te doet. Dus ik denk dat het creatieve stuk veel minder belangrijk gaat worden. Omdat we veel meer gaan waarde hechten aan die authenticiteit van illustraties of ideeën. Pak weg. Ik zie zo'n trends als die superheld in dat doosje. Zo'n volledige persoonlijkheid door een AI gegenereerd.

Zo'n trends wil nog vaker terugkomen, maar dat zijn trends, hé. Je bent waarschijnlijk te laat. Als je nog moet uitzoeken hoe dat werkt. Voilà, een keer dat je het door hebt, ben je al te laat. En het gaat ook zo snel. De waarde die erachter zit, is ook gewoon, is, is quasi niks. Ja, dat is geen waarde. Dat is gewoon zo tonen van, oh, het is wel cool om te zien.

AI kan dit en leuk om jezelf dan als een, als een beeldje te zien. Ja, maar ja, echt waarde is daar niet. Het is gewoon zo'n beetje een publiciteitstunt. Ja, exact. En als je niet de eerste bent, dan ben je aan het namaken. Dan betant ze eraan, vind ik nog, als er zo'n slappe, een slappe band in zit. En daarmee bedoel ik, ik ga dit gebruiken om dit op tafel te gooien. Pak weg.

Het beste voorbeeld ooit was zo, mijn dochtertje van vijf, Mia, die zei gisteren tegen mij, papa, waarom? En dan voeg een of ander belachelijk citaat in, dat totaal niet van je dochter is. Zo'n herkenbaar verhaal gebruiken, om daar dan een mega zotte draai in te steken. Zo'n mega. Zo'n buiging, waarvan iedereen voelt,

dit staat zo hard onder spanning, dat het bijna knapt. Daar hou ik echt een oezel van. Zoals dat superheld in een doosje, waar ze dan zo'n een of ander element aan toevoegen. En dit is waarom jij mijn nieuwe coaching of whatever moet kopen. En dan denk ik, mannetjes, als je dan toch dat type content maakt, maak het dan eerlijk. En doe niet zo'n oezel van,

ik ga je eerst echt een ander verhaal vertellen, dat probeer ik ook echt te doen in mijn content dan. Als ik voel van, de band die ik erin moet steken is te groot, laat maar dan. Ga dan iets anders gaan doen, dat gewoon leuker is. Pak weg. Ja, dat zijn gelijk die gekke hoeks dat mensen gebruiken. En ik ga mezelf er waarschijnlijk ook al een keer in verloren hebben,

om zo'n hoek te gebruiken, om iets dat je ziet, dit is wat de Trump-overwinning mij heeft geleerd over sales of zo. Tuurlijk. Zo'n dingen gebruiken die in de actualiteit zijn, en echt heel ver gaan, om je eigen agenda vooruit te brengen. Oprah Winfrey. Ik bedoel, LinkedIn stond er vol van, en I love it. Echt waar.

Maar, I love it dat die naar hier is gekomen, en ik heb waanzinnig veel respect voor gans dat team, dat zij Oprah naar België hebben gehaald. Echt waar, dat is keizot. Maar, we gaan daar echt niet veel van leren hoor, dus je moet dat niet zo continu op LinkedIn posten. Of zij het er gewoon, zij het er eerlijk over. Ik heb Oprah Winfrey gezien,

en die zag er echt supergoed uit voor haar leeftijd. Wauw. Genoeg. Wat ook waar was. Wat waarschijnlijk ook waar was, ik was er niet bij. Exact op die reden. Maar, ja, make it real gewoon. En niet zo'n mega zot,

als ik zaterdag een kutdag heb gehad, dan zet ik ook gewoon op LinkedIn, ik heb een kutdag gehad, en dit is waarom. Ik ga daar niets mee als altijd leren. Ik heb een paar weken geleden een zotte sportwedstrijd meegedaan, en het enige wat ik dacht, terwijl ik aan het rondlopen was, dat was echt gewoon, ik vind dit veel leuker dan uitgaan. Maar ja, dit is zo cool, ik ben me kapot aan het amuseren.

Dat is het enige wat ik daaruit heb geleerd. That's it. Ik heb daar niet de aha-erlevenis gehad, nee, ik heb mij gewoon geamuseerd, het was leuk. Done. Ook een mooi inzicht, hè? Tuurlijk, sowieso. En wat was de sportwedstrijd?

Highrocks heet dat. Ah, ja, ja, ja. Dat is zoiets, ook iets nieuws dat aan het opkomen is, hè? Waar je zelf een uur lang of zo helemaal afmat. Ja. Hoe werkt dat juist, die Highrocks? Het moet niet altijd over ondernemen gaan. Het moet niet altijd over ondernemen gaan.

Ik ga de stations niet meer allemaal weten, maar in ieder geval, in totaal loop je ongeveer acht kilometer. Dus je loopt een kilometer, en dan heb je een station. En een station, dat kan zijn, je moet tachtig meter lang zo een slee, waar dat er 150 kilo op zit, moet je vooruitduwen. En dan een kilometer lopen, en dan moet je die slee naar je toe trekken. En dan een kilometer lopen, dan een kilometer roeien, dan een kilometer lopen, dan een kilometer skiën,

dan een kilometer lopen, en zo, bon, in totaal acht stations en acht kilometer lopen. En ik denk, voor mijzelf dan, het leukste daaraan is, ik heb echt een ongelooflijke competitiedrang. Alles wat ik doe, daar kan ik altijd wel zoiets invullen, vinden van, oeh, op deze manier kan ik er een klein wedstrijdje van maken. En dat is een heel klein beetje toxisch van mezelf en ook naar mezelf. Maar dat was vooral heel leuk bij die in de High Rocks,

want ik was toen verplicht om niet te willen winnen. Want daar doen mensen in mee, dat zijn pro-athleten, die zijn godschanse dagen met niks anders bezig dan sporten, dus ik kan daar niet van winnen, onmogelijk. Tenzij ik nu ga mijn bedrijf omkeren en ik ga iets anders gaan doen, maar dan nog, am I gonna win? Dus de beste tijd was al niet iets wat ik kon doen. Dus ik was eigenlijk verplicht om,

een doel voor mezelf op te stellen, waarvan ik dacht, dit is haalbaar, en ga er ook nog voor zorgen dat we gaan amuseren. Dus ook zelfs op een High Rocks wedstrijd loop ik na te denken over, oké, hoe kan ik dit gefocust doen, zonder mezelf volledig op te fikken. Want dat is mijn grootste probleem bij sporten, en zeker binnen crossfit bijvoorbeeld. Als ik wist dat er een wedstrijdelement was, ik zou mijn eerste ronde volledig opfikken,

waardoor ik dan al kapot was. En daar heb ik echt moeten leren van, oké, hoe kunnen we pacen, om ervoor te zorgen dat we ook mee kunnen blijven gaan. En dat is iets dat ik, en nu komt wel de Oprah Winfrey-hoek, dat is iets dat ik echt heb geleerd in het sporten, en wat ik ook al toepas op mijn business, hoe kan ik ervoor zorgen dat ik ga pacen. En dat ik niet per ongeluk weer een jaar aan een stuk aan het werken ben,

en op het einde van het jaar denk, ik ben niet op verlof geweest, ik heb me eigenlijk niet super hard geamuseerd, ik heb heel veel proberen doen, maar het is me niet echt gelukt, hoe kan ik ook daar pacing er gaan inbouwen. Ja, dat is ook weer een leuk inzicht, hè. En dat toont ook dat sport u veel kan leren over business, en over het leven gewoon, dat je niet aan 100% moet starten, want je houdt het niet vol.

Hetzelfde met je bedrijf, als je zes maanden lang 20 uur per dag werkt, denk ik ook niet dat je dat gaat volhouden. Je gaat gewoon helemaal opbranden. Dus dat pacing-verhaal is iets heel interessants. En om de duur ga je ook die werktijd als je een metric of succes ziet. En dat is zo waar de hele husselcultuur... Again, soms is dat nodig husselen, maar husselen moet gebeuren in seizoenen.

Dat moet niet continu de zweep erop, want continu de zweep erop... Dat gaan mensen het gewenst zijn dat er continu druk op wilder staat. En de seconde dat die druk wegvalt, doen ze ook niks meer. Maar ook omgekeerd, dat blijft niet werken als je continu druk zet. Want om de duur zet je dus geen resultaat als succesmetric, maar gewoon uren als succesmetric. Facetime.

Ik zie u zoveel uren op kantoor, dus jij bent goed bezig. Ah, en zij zijn niet aan het husselen, dus zij zijn niet goed bezig. Wie weet is dat een persoon die elke dag één megazot idee naar buiten brengt, waarmee dat die de marketingstrategie van het bedrijf omver kan blazen. En wie weet is dat een persoon die elke dag één megazot idee naar buiten brengt, en wie weet is dat zijn of haar sterkte. Wie weet is die daar keigoed en moet die voor de rest vooral niet te veel doen. Ik ken toevallig zo iemand die een mens mag maar vier uur per week werken,

maar op die vier uur heeft die exact dat idee waarmee dat die de wereld omver kan blazen en voor de rest moet die zichzelf afleiden, moet die nieuwe ideetjes bedenken, moet die met van alles bezig zijn, dus je gaat die nooit aan de bureaus inzitten, maar je mag dat niet verwachten, want dat is nieuw dat die in elkaar zit. Vind je dan dat het... Ja, zo de veertuig uren werkweek... De veertuig uren werkweek, 95, dat dat voor iedereen gemaakt is? Bullshit.

Ja, bullshit, maar wat kan je dan er anders aan gaan doen? Ik weet ook niet... Maar je hebt ook zo daar van die stromingen, hè? Elke werkplek moet neurodivergent geschikt zijn, et cetera. Geloof ik daarin? Nee, ook niet. We moeten het eigenlijk gewoon allemaal lekker gezellig zelf uitvogelen. We zien wel. Maar we moeten er als team wel tijd en ruimte voor maken om te gaan kijken

waar is iemand goed in, waar is iemand niet goed in, en hoe kunnen we daarop inzetten? Bijvoorbeeld voor mij, mijn meest productieve uren waren vroeger zo van negen tot twaalf uur s'avonds, dacht ik. Dacht je? Buiten nu zijn mijn meest productieve uren van zeven uur s'ochtends tot twaalf uur s'middags. Ik werk op die momenten altijd zo een half uurke uit drie kwartier,

dan een kwartierke pauze, waar rondgaan wandelen, een koffie drinken, whatever. Maar op die vijf uur krijg ik het werk gedaan van wat ik vroeger op twee dagen deed. En hoe komt dat? Omdat ik kom toe op een lege bureau. Dus alstublieft, niet iedereen moet dit gaan doen, want dan is iedereen opeens om zes uur wakker en gaan ze om zeven uur gaan werken. Maar het zorgt ervoor dat mijn hoofd er beter mee overweg kan. Het zorgt er ook voor dat ik om vier uur verplicht tussen aangesteken stop met werken,

ik ga gaan sporten, en om zes uur is mijn dag gewoon gepasseerd. Heb ik en gewerkt en gesport, en ik kan gewoon ergens mee gaan amuseren, pakweg. Tot tien uur en dan moet ik braafjes in mijn bed, waar ik soms nog moeite mee heb. Maar dat helpt mij dan superhard om daarmee overweg te gaan. Net zoals... Af en toe gebruik ik Notion als projectmanager, af en toe gebruik ik echt gewoon een projectsheet,

een papier waarop ik dingen schrijf, soms gebruik ik mijn schrift, soms is het een post-it. Ik heb daar niet één systeem in, omdat het vaak verandert hoe dat voor mij goed werkt. Dus voor mij is dat een continue zoektocht, dus ik denk ook dat dat voor iedereen een continue zoektocht is. Het is niet one-size-fits-all. We moeten wel gewoon op zoek, wat werkt er voor mij, en hoe kan ik dat dan laten werken voor mijn team? Want het is niet gewoon, wat kan ik, hoe werkt dat voor mij?

Je moet je ook wel nog een beetje... Je moet je tenminste wel ook de vraag stellen, hoe kan dit voor mijn team werken? Het is niet de bedoeling dat we... Oh nee, die zit daarmee, dus we moeten daar heel hard zorg voor dragen. Ja, oké, maar het werkt wel in twee richtingen. Dus we moeten wel echt aandacht voor de twee bijna even vasthouden, denk ik. Ja, en iedereen is zelf. Niet iedereen heeft op dezelfde momenten op de dag die hoge energie.

Ik denk dat er nog heel veel werk is in het verbeteren en efficiënter maken van bedrijven. Ja, exact. Exact. Je hebt ook van die start-ups. Waar dat dan is van, je moet niet op kantoor werken en je kiest zelf je uren. Maar wat zie je dan? Iedereen komt daar gewoon om elf uur toe. En ze werken tot zes, zeven uur.

Omdat er één iemand in dat bedrijf is die een luide stem heeft, die dat doet. Maar plots doet iedereen dat. Maar misschien werkt dat niet voor hen. Misschien werken zij beter op andere momenten. Maar toch voelen ze zich verplicht om tot dat uur te blijven. Want het werkt voor die ene persoon. En dat is... Dat hoeft allemaal niet.

Denk ik. Goed, ja. Ik kan er nog vijf dagen over vertellen. Zorg. Ik ben mega fan van... Ik weet niet of dat geleidende of flexibele werkuren heet. Maar dat mensen kunnen starten wanneer ze willen. Stoppen wanneer ze willen.

Dat er niet zo'n culture is van je moet hier van negen tot vijf werken. Want ja, één, andere energieën. Twee, het is zalig om te kunnen werken wanneer er niemand is. Want ze zijn zoveel meer gefocust, want er is geen afleiding. En het lost ook al een deel van de verkeersproblematiek. De verkeersproblematiek. Klopt. Exact.

En daar bestaat superveel toxiciteit over. Als je op bepaalde kantoren vroeger vertrekt, dan kijken ze aan en zeggen ze... Ah, een half dagje. Dat oordeel. Maar dat is niet normaal. En dan die mensen hebben zoiets van... Oei, ja, en nu moet ik daar een uitleg voor verzinnen. En dan gaan ze iets gaan zeggen waarom ze vroeger weg moeten of zo.

Maar laat die eens gewoon doen. Als je werk gedaan is. Als je hebt opgeleverd wat je eigenlijk had moeten opleveren. Waarom in godsnaam zou je dan nog verplicht zijn om iets weer aan je bureau te zetten. Ga dan. Buiten. Ga in de zonneka gaan lopen. Ga ik even een nieuw idee gaan opdoen.

Want weet eens, dat wel de moment dat je het groundbreaking idee hebt waarmee je dan de gans je team nog veel meer laat groeien. Of waarmee dat dan nog meer impact gaat maken voor je klanten. En je kunt dat blijven preachen natuurlijk. Elkeen moet dat voor zijn eigen beslissen. Ik wil daar gewoon het goede voorbeeld in geven. Dat lukt mij niet altijd. Ik ga daar eerlijk in zijn.

Want ik heb de fout gemaakt dat ik nog een keer in de zaterdag ga gaan werken. Maar bon. We live and learn. Het is ook gewoon een tocht waarop we elke dag opnieuw zijn. En het is ook gewoon mijn eerste keer op deze planeet. Voila, je bent ook maar een beetje aan het uitzoeken. Voila, exact. Maar ik vind het heel interessant om je dingen te horen.

En het gans accentje tijdens de uitleg. Knie ervan. Maar we hebben het al veel over focus gehad. Ja. Wat is nu je focus als ondernemer? Waar ben je overdag mee bezig? Tijdens het werk dan. Wat is voor je bedrijf belangrijk?

Voor mijn bedrijf? Ik denk dat elk bedrijf hier hetzelfde antwoord kan geven. Als je de founder bent van een bedrijf, ben je altijd bezig met sales. Punt. Money makes the world go round. Omzet zorgt ervoor dat je kunt groeien. Ik denk dat tig problemen bij bedrijven opgelost worden

door meer sales te doen, denk ik. Dus dat gaat sowieso ook zijn waar ik voor Commodore dan het meeste mee moet bezig zijn. Ik moet ervoor zorgen dat er steady income is zodat we kunnen doen wat we moeten doen. En dat gaat dan over verschillende zaken nu. Bij mij is dat die focus of site bij de juiste klanten krijgen. Dat sowieso.

En dat is honderd procent mijn job. Het is niet de job van de klant om te beseffen oei, ik heb dit nodig. Nee, ik moet ervoor zorgen dat die klant beseft dit is echt mijn probleem. En ik kan dat eigenlijk zelf oplossen. Maar als ik hulp wil, dan kan ik Commodore daarvoor oproepen. Dat is eigenlijk de hoofdzaak.

Maar tegelijkertijd ook along the way gaan denken wat zouden afgeleiden kunnen zijn of wat zouden zaken kunnen zijn die daarnaast kunnen leven zonder dat dat nu al te veel tijd begint om te pakken. Ik had het daarnet bijvoorbeeld al aangegeven. The Focus Leader is een online programma dat we echt gaan bouwen om ervoor te zorgen dat we los van onze offsites

dat we daar ook nog een traject voor kunnen aanbieden. Niet om meer omzet te draaien, maar vooral om de gaps die wij zelf zien, om die te kunnen opvangen. Ik zie vandaag heel veel content over leadership passeren, over interne communicatie, over God weet wat allemaal. Heel vaak heb je geen soort van smeltcruise waar dat allemaal samen kan komen. En ik denk dat dat net onder Focus het beste kan passen,

want Focus is leiderschap, is communicatie, is strategie, is zelfs finance een stuk. Dus om terug te komen op je vraag waar ben ik de dag van vandaag het meest mee bezig, dan is dat eerst en vooral superleuke workshops faciliteren, dat sowieso. En daar ben ik extreem dankbaar voor dat ik dat mag doen. Ik heb het heel vaak dat ik echt in mijn eigen armen ga knijpen van

shit, is dit echt wat ik dagelijks mag doen, wat supernice is? Dat is één. Twee, natuurlijk ervoor zorgen dat we bij de juiste mensen terechtkomen om zo'n workshop te gaan doen. En dan drie, is echt gaan kijken naar oké, hoe gaan we de gaps die wij niet kunnen invullen, hoe gaan we die juist gaan invullen? Dat gaat soms ook over een klant die aangeeft ja, we hebben eigenlijk ook echt hulp nodig bij onze marketing bijvoorbeeld,

wij gaan dat niet doen. Maar we gaan wel de juiste partij naar voor schuiven om je daar mee te helpen, want dat is ook vaak zo. Wij zijn een objectieve partij. Ik heb geen baat bij u iemand naar voor te schuiven. Ik heb er alleen maar een baat bij dat ik u goed help als klant. Dus wil ik u ook gewoon de beste marketeer bij wijze van spreken aanraken dan? Ja, logisch.

Allright. Nog even over het ondernemen en uw verhaal als ondernemer. Je leert wel dingen van succesverhalen, maar net zoals bij AI als we het hadden over breek mijn idee af, je leert ook heel veel uit fouten en dingen dat mis zijn gegaan. Kan je zo'n verhaal vertellen van, in uw ondernemers verhaal, dat je een fout had gemaakt en waar je enorm veel hebt uitgeleerd? Ja. Ik heb...

Ergens in 2023, denk ik, heb ik een medevernoot aan boord genomen in een bedrijf waar ik al een medevernoot had. En ik had de vraag gesteld aan die nieuwe persoon, eigenlijk een soort van late co-founder, had ik gezegd, ja, misschien moet jij growth voor uw rekening nemen. Misschien moet jij sales en marketing voor uw rekening nemen, ik zal dan de uitvoering wel doen. Dat was de grootste fout van mijn leven. En waarom?

Ik was dat aan het wegduwen om een speciaal ondernemer te zijn. Dat was de grootste fout van mijn leven. En waarom? Ik was dat aan het wegduwen om een specifieke angst, om iets waar ik niet zo goed kon, maar dan moest ik daar niet mee geconfronteerd worden. Ik ben niet goed in sales en marketing op dit moment, dus ik ga dat wel bij iemand anders schuiven. Maar dat was...

Dat was echt gewoon een mopje. Waarom? Ik wist op dat moment niet goed wat mijn focus, wat mijn eigen focus moest zijn. Dus wat heb ik gedaan? Ik heb het bij iemand anders gelegd in dingen van, misschien moet jij gewoon gaan verkopen en ik zal wel zien wat er dan gebeurt. Om mijzelf maar niet te moeten confronteren met, onze richting is niet scherp genoeg. En eigenlijk is dat gewoon...

Wat ik nodig had op dat moment, was mijn richting zelf terug scherper zetten, was zelf echt terug weten, waarover gaat het hier nu eigenlijk? En dan pas kan ik dat goed gaan verkopen. Als je als founder iemand in je plaats probeert te zetten om het te verkopen voor je, dan zijn er sowieso foute dingen aan het doen. En dat is wat ik daar echt keihard uit heb geleerd. Ik denk, founder-led sales in een bedrijf is de beste sales die je altijd gaat vinden. En je kunt dat door iemand anders laten doen.

Ook bij Commodore nu. Ik weet, ik ga waarschijnlijk tot het einde van mijn dagen... ...in die verkoop moeten zitten. Maar ik vind dat ook niet erg, want als je aan het doen bent wat je graag doet, dan voelt het één niet als verkopen, en twee, dan zij je daar echt heel goed in. Dus ja, ik denk dat dat mijn grootste les is geweest, die mij makkelijk 200.000 euro verkost. En gewoon te lang op het verkeer aan het schieten, mensen betalen die je eigenlijk niet moet betalen op dat moment.

Dat heeft mij waanzinnig veel geld gekost, maar dat heeft mij ook waanzinnig hard die les geleerd. Ja, ik kan wel verkopen. Ik weet wel hoeveel. Ik weet niet welke richting we moeten gaan, maar het doet soms pijn om die richting echt vast te pakken en die goed vast te pakken. Ja. Een belangrijke en dure les ook wel.

Een ongelooflijk dure les. Maar ik denk ook, de beste lessen zijn een beetje duur. Alles wat moeite kost, effort, en effort dat zijn veel dingen, dat is tijd, dat is energie, dat is geld, dat is uw mentaal welzijn bij wijze van spreken, is ook effort. Alles wat veel effort kost, gaat u ook veel leren. Ofwel doordat het een hoge impact heeft, ofwel doordat het een lage impact heeft. En dus alles wat effort en moeite kost, gaat u veel opleveren of gaat u veel leren. Maar ook omgekeerd, alles wat u niet voldoende kost, dat gaat u ook maar beschouwen als het

kost niet zo heel veel, dus why would I care? Ja, en het niet leren van de les zal u op latere termijn ook nog wel wat meer kosten waarschijnlijk. Ik wil nog even verder gaan op die founderless sales, want dat is wel een belangrijke. Waarom? Waarom is het volgens u belangrijk als founder om de sales voor uw rekening te nemen? Oef, heel veel redenen voor. Ik denk, als eerste, je kunt je klant pas echt beginnen begrijpen als je daar continu

mee in gesprek bent. En dat is door sales te doen. Ik denk ook, founderless sales zorgt er ook voor dat je de taal van je klant hoort en dat je ook goed hoort in welk jargon spreek jij, welke woorden gebruikte jij om je pijn eigenlijk echt uit te leggen. Dus dat zorgt er eigenlijk op termijn voor dat je heel goed weet, wat is de echte pijn hier? Moet je je een keer voorstellen dat een dokter die nog nooit, of een chirurg die nog nooit

een knie heeft gezien, dat die een knie moet gaan opereren, dat gaat niet zo goed werken. Mijn metafoor is er misschien niet boenk op, maar doordat je in contact bent met de persoon die je dienst gaat gaan gebruiken, gaat hij die ook veel beter snappen en gaat hij ook veel beter kunnen inzetten op wat hij nodig heeft, maar gaat hij ook veel sneller kunnen inzien, zijn we eigenlijk wel het juiste naartoe. Als je drie, vier salesgesprekken nodig hebt om aan je klant uit te leggen wat je doet en die nadien te overtuigen, zijn ze eigenlijk niet zo heel goed bezig. Dus het gaat hem al over je klant beter begrijpen, maar het gaat hem ook over je eigen why.

Jij bent de persoon die dit bedrijf heeft opgericht om je why mee aan te pakken. Dat betekent dat jij daar sowieso het meest enthousiast over gaat zijn. Einde. En je hebt mensen nodig die je supporten. Bijvoorbeeld, ik weet, in een salesgesprek ben ik heel goed. Ik ben heel slecht in sales follow-up, dat kan ik weggeven. Dat is iets wat ik echt kan gaan uitbesteden, want het gaat hem over founder-led, het gaat hem niet over founder-operated, pakweg.

Dus je moet wel getrokken worden door je founder, maar je kunt sowieso wel bepaalde zaken gaan outsourcen naar je team of naar iemand extern bijvoorbeeld. Ja, ik denk dat dat wel het belangrijkste is. Allright. Dan misschien nog een afsluitertje. Ik hou altijd van de mentor-rol en nu ben je ook een mentor van mij en van alle luisteraars. Jij hebt waarschijnlijk ook mentors gehad in jouw loopbaan, laat u even wat advies doorgeven. We gaan het allemaal laten doorsijpelen.

Dus wat is zo'n advies dat jij van een mentor hebt gekregen dat een enorme impact heeft gemaakt op u als ondernemer? Dat u enorm heeft geholpen? Goh. Heel veel. Ja, je hebt zo de standaardzinnetjes, document overcreate, getting started is more important than being right, je hebt er zo duus ten een, maar ik denk... Leg document overcreate eens uit.

Oké. Document overcreate, dat betekent als je alles vastlegt wat je doet, dan moet je het nadien niet meer gaan maken. Pakweg, als ik in de workshop die ik morgen moet doen, als ik die goed voorbereid, dan heb ik alles opgeschreven wat ik daar ga doen. Doordat ik documenteer wat ik heb gedaan, moet ik het nadien niet gaan recreëren. Doordat ik het heb gedocumenteerd weet ik eigenlijk al, dit is wat we hebben gedaan, pakweg, en dan moet ik het niet meer opnieuw gaan maken.

Ik denk dat dat een heel belangrijke is. Maar ik denk, misschien niet het allerbeste advies, maar de allerbeste vraag die ik ooit heb gekregen, is echt gewoon, waar heb je schrik voor? Op gelijk welk moment, op gelijk welke dag, dat je vastzit met iets, dat je niet weet wat is het eerst volgende, waar heb je schrik voor? Waar is jouw angst hier? Dus ik denk, als je dat dan moet trekken naar een advies, gaat het om, we zijn ook gewoon allemaal mensen, houd daar rekening mee.

Iedereen in business is een mens. En als je mensen niet hoort, dan gaat het niet goed. Dan gaat het niet goed. Dan gaat het niet echt tot op dat niveau geraken. Dus ik denk, en nu kom ik tot mijn adviesstukje, ik was vroeger de grootste bedweter in de ruimte. Ik ben nu de grootste curieuze neus in de ruimte. En dat is echt één die ik heb ontvangen ook als advies, be more curious.

Besef ook gewoon dat je andere mensen rondom je hebt en je kunt van iedereen sowieso iets leren. Van de grootste slimmerik, van de grootste dommerik, er valt van iedereen iets te leren. Dus wees nieuwsgierig, maar neem ook geen advies aan van mensen van wie dat het advies niet zou willen horen. Pak weg, als jij mij nu een advies zou geven, dan moet ik mij de vraag stellen, ben jij de persoon die ik hiervoor zou bellen of niet? Indien niet, wat heeft dat dan van waarde?

Want mensen staan altijd klaar om je advies te geven. Als je iedereen zijn advies gaat volgen, dan gaat er heel weinig gebeuren. Dus ja, denk, zo'n combinatie van alle dingen die ik net heb gezegd, dat zou mijn favoriete advies zijn. Wees nieuwsgierig. Besef dat iedereen mensen zijn en dat mensen gehoord moeten worden om zich goed te voelen. En zorg er ook voor dat je de waarheid naar waarheid schat en dat je niet alles tegelijkertijd gaat proberen doen.

Dus neem advies voor wat het waard is. En niet alles is goed advies. Ja. Advies nemen van de mensen die daar staan, die bezig zijn met hetgeen waar je advies over wilt. Ja. Daar komt het wel op neer. Dat betekent niet dat ze het daarom zelf moeten gedaan hebben.

Je hebt vaak zo mensen die zo'n advies hebben. Ja. Ik heb ook zo mensen die zeggen van, hoe kun jij nu gecoacht worden door iemand die er zelf niet fit uitziet? Ja, misschien omdat die heel goed net in coachen is, maar misschien iets minder goed in bewegen. Pak weg. Dus dat hoeft niet altijd een waarheid te zijn. Het is niet omdat ik nog geen bedrijf van vijftien miljoen heb geleid, dat ik niet een

ander bedrijf kan helpen dat vijftien miljoen aan het trekken is. Pak weg. Zo'n beetje middelpunt ertussen zoeken. Allright. Waar kijk je nu nog naar uit de komende maanden of jaren? Oh, zo veel. Zalig die levensvreugde, dat levensgenot. Ik heb zoveel dingen waar ik naar in tijd kijken ben.

Ik kijk er eerst en vooral naar uit om mij rustig te voelen over mijn zomer. Want we hebben nog wel wat slots openstaan deze zomer om een focus-offside te doen. En ik ben dan zo een beetje de paniekerige mens van, ik ga die niet gevuld krijgen. Dat komt altijd wel goed, maar daar kijk ik naar uit. Ik kijk er super hard naar uit om volgende maand met mijn beste vriendin te gaan hiken, vijf dagen in de bergen. Ik kijk er super hard naar uit om te kunnen beginnen aan The Focused Leader. Maar ik moet mezelf daar een beetje in tegenhouden.

Dus ons online programma dat we ook gaan maken. Ik kijk er naar uit om volgende week een workshop te gaan begeleiden. Het zijn zoveel dingen waar ik naar uit kijk. Ik kijk er naar uit om zometeen mijn proteïne-reep naar binnen te steken, om een beetje een longertje te krijgen. Dus ja, heel veel. En om hier weg te gaan uit deze zon. Dat valt eigenlijk best wel goed mee.

Ik zou het gewoon leuk vinden als zometeen iemand zo een drankje kon bestellen. Want het plat water is ook cool. Maar zoek maar plat water. Doe mij maar een kombucha ofzo. Dan om hierbij stilletjes aan af te ronden. Als mensen of bedrijven zich willen laten begeleiden door jou, of als mensen een vraag willen stellen aan jou, of gewoon met jou in contact willen komen,

wat zijn de beste manieren om dat te doen? Goeie vraag. Ik denk als er iemand echt in contact wil komen met mij, ofwel via LinkedIn, lawaai maken. En ik denk het meest intrusieve, maar wel hetgeen wat het beste werkt naar mij, is echt gewoon stuur mij een WhatsApp.

En mijn nummer vind je normaal gezien overal op het internet. Maar 0468 18 20 88. Stuur mij op WhatsApp, want dat werkt het beste. Dat is zo intrusief dat ik dat niet kan negeren. Ik hoop echt dat er iemand u nu een berichtje stuurt. Maar er zijn heel veel kanalen om ons te vinden, maar het liefst LinkedIn of WhatsApp. En daar doen we dan wel het nodige mee.

Allright. Merci Ruben, ik heb echt genoten van dit gesprek. Ik vond het ook echt super leuk. Niet alleen voor de omgeving en waar we nu zitten, maar je bent een goeie babbelaar, een goeie gesprekspartner. En je laat ook ruimte voor antwoorden enzo. En voor andere mensen om hun input te doen.

Dus dank je wel daarvoor. Ik vond het ook heel leuk, omdat dit echt een ideale ADHD setting was voor mij. Er zijn overal wat dingen aan het gebeuren. We zitten hier ook op het dakterras van het Wintercircus, bij Barbaci. Ik ben trouwens super dankbaar dat we hier mochten zitten. Dus merci aan iedereen van Strike Catering

dat we hier ons ding mochten doen. Maar ze zijn daar binnen ook van alles en nog wat aan het klaarzetten. Dus ik ben ook al een hele tijd aan het koekeloeren van wat ze aan het doen zijn. En dat zorgt er net voor dat ik veel beter in een gesprek kan zitten als er van alles aan de hand is. Dus dat heeft mij wel geholpen. Voilà, het is een les voor de volgende gesprekken.

Is de interviewee een ADHD'er, ziet dat er heel veel afleiding is en dat gaat het gesprek verbeteren. Of net niet, want het kan even zijn dat het over iemand anders helemaal anders werkt. Dat is waar. Het is testen. Dank je wel, Ruben.

Met heel veel plezier. Dank je wel om te luisteren naar Ben's Mentors. Ik nodig je van harte uit om je te abonneren op het podcast, zodat je geen enkele aflevering mist. Heb je van het gesprek genoten of wil je de podcast steunen? Geef dan gerust een rating en volg onze Instagram-pagina at Ben's Mentors voor leuke content en een nog leukere community. Tot de volgende.